Op 30 maart jongstleden zag Dean Huijsen zichzelf al in de 26-koppige WK-selectie. Hij had de volledige 90 minuten gespeeld met Spanje tegen Egypte in een doelpuntloos gelijkspel en rekende erop deel uit te maken van de selectie van Luis de la Fuente.
Zes maanden later keert hij terug in het shirt van de nationale ploeg met een verhaal van doorzettingsvermogen dat hij deelde met José Luis Allegue in de mixed zone van het Sánchez Pizjuán. "Het was een harde klap, ik had het moeilijk, het was een heel triest moment voor mij en mijn familie", erkende de verdediger.
Tussen de gemiste oproep en zijn terugkeer daalde de vorm bij Real Madrid, wat het hele team trof. Huijsen, een man van weinig woorden, gaf toe hoezeer de beslissing hem raakte. Voor een speler die zichzelf in de selectie zag, buiten de boot vallen bij een ploeg die het WK ambieerde en uiteindelijk won, was een zware klap.
De reactie kwam in de zomer. Huijsen reisde met vrienden naar Bali om weg te zijn van de drukte en los te koppelen na moeilijke maanden. Na de rust begon hij hard te werken in Indonesië. Bij terugkomst vestigde hij zich in Marbella en trainde hij in zijn eentje samen met zijn vader terwijl de voorbereiding al in volle gang was.
De verdediger werkte zowel aan het fysieke als het mentale aspect. De zomer markeerde het begin van zijn persoonlijke heropbouw met sessies buiten de schijnwerpers om in optimale conditie te arriveren en de trainer te overtuigen.
Huijsen keerde terug als een orkaan. De coach maakte hem al snel tot leider van de defensie van Madrid en hij veroverde zijn plek voor veteranen als Rüdiger en Konaté. Hij speelde bijna alle minuten van het seizoen, behalve de wedstrijd tegen Rayo en de laatste halfuur van de derby, waarin hij werd uitgesloten.
De rode kaart in de derby was de eerste smet op zijn seizoensstart. Toch toonde het zijn ontwikkeling: het Metropolitano weegt niet meer zo zwaar als vroeger en hij hield een goed niveau tot dat moment.
Diezelfde rust was zichtbaar met Spanje tegen Kroatië. Hij speelde een sterke wedstrijd met de kalmte van iemand die zich zeker voelt. Hij speelde alsof hij al wereldkampioen was: zonder zenuwen of de drang om te moeten bewijzen, met aplomb en natuurlijkheid.
Mourinho rekent al op hem als defensieve leider en Luis de la Fuente krijgt een centrale terug die zijn zelfvertrouwen heeft herwonnen. Huijsen wil geschiedenis schrijven bij zowel Madrid als de nationale ploeg. Hij beschikt over de nodige kwaliteiten en deze maanden hebben aangetoond dat hij ook de juiste mentaliteit heeft om dat te bereiken, altijd zonder ophef te maken.
Het was een harde klap, ik had het moeilijk, het was een heel triest moment voor mij en mijn familie