De degradatie van Real Zaragoza naar Primera Federación zorgde voor een bijzonder pijnlijke scène in de persruimte van het Estadio de Gran Canaria. David Navarro, de trainer van de Aragonese ploeg, verscheen met een gebroken stem en tranen in de ogen om het verlies te duiden dat de club uit Zaragoza zojuist heeft geleden.

Navarro neemt verantwoordelijkheid en zoekt geen schuldigen

«Ik voel me net als elke andere Zaragozista, ik heb het niet gekund, wij hebben het niet voor elkaar gekregen. Het was niet genoeg», verklaarde de coach, die openlijk zijn aandeel in de degradatie erkende die een einde maakt aan meer dan tien jaar aanwezigheid in de Segunda División. Navarro wilde niemand aanwijzen en vroeg om interne reflectie binnen de club: «Ik ben niet degene om iemand aan te wijzen en dit is niet het moment. Zulke zaken moeten binnen de club worden opgelost».

Een rots die erodeert en een wond die niet vals mag helen

Een van de krachtigste uitspraken tijdens de persconferentie kwam toen Navarro het slijtageproces van de club beschreef: «Zaragoza is een grote rots en die erodeert langzaam». De trainer benadrukte dat de club zich vanuit het echte verdriet moet herstellen zonder zichzelf iets wijs te maken. «Dit is het moment om het te voelen, om de woede eruit te laten. Laat deze wond niet vals helen. Voor wie dit heeft meegemaakt, zal hij nooit helen».

Het risico om het profvoetbal te verlaten en de boodschap van hoop

Navarro waarschuwde ook voor de moeilijkheden van een degradatie uit het profvoetbal: «Terugkeren is niet eenvoudig met alleen de naam. Real Zaragoza blijft een grootmacht, maar dat is niet genoeg». Ondanks het moeilijke moment wilde hij optimisme uitstralen naar de supporters: «Zaragoza is er nog steeds, ook al speelt het in Primera Federación. De plek van de club is de Primera División en meedoen om de Copa del Rey».

Herinneringen uit de kindertijd en pijn om fans en medewerkers

Het meest emotionele moment kwam toen de trainer zijn eerste herinneringen aan de club ophaalde. Met tranen in de ogen bekende hij: «Ik moest denken aan de eerste keren dat ik als kind naar La Romareda ging. Ik droomde ervan speler te worden, later trainer… en dit moest ik meemaken». Ook sprak hij zijn genegenheid uit voor de fans en het clubpersoneel: «Het doet pijn voor hen allemaal. Veel mensen hoopten dat we het zouden redden en dat is ons niet gelukt».

Geen heropbouw, maar herstel van de historische identiteit

In plaats van over een definitief einde te spreken, riep Navarro op om de essentie van de club terug te halen: «Het is geen heropbouw, want Zaragoza is niet kapot. Het speelt weliswaar in Primera Federación, maar het blijft Real Zaragoza. We moeten weer worden wat ons groot maakte».