David Harbour brengt stille intensiteit in Emmy-genomineerde rol in DTF St. Louis

De acteur vertelt over het leren van Amerikaanse gebarentaal, het omarmen van een introvert personage en zijn ambities als producent buiten Stranger Things

David Harbour brengt een ingetogen, introspectieve energie in zijn rol als Floyd in de miniserie DTF St. Louis. De prestatie leverde de 51-jarige acteur zijn eerste Emmy-nominatie voor acteren sinds 2017 op, ditmaal in de categorie limited series, terwijl hij ook als executive producer optreedt via zijn bedrijf Bravo Axolotl.

Vier maanden dagelijkse ASL-oefening bereidde Harbour voor op de rol

Harbour besteedde ongeveer vier maanden aan intensieve training in Amerikaanse gebarentaal voorafgaand aan de opnames, waarbij hij dagelijks werkte met instructeurs in New York en Atlanta. Hij bereikte een niveau waarop conversatie vloeiend aanvoelde. "Ik heb ongeveer vier maanden voor de opnames dagelijks geoefend met een vrouw in New York en ook iemand in Atlanta, en ik kwam op het punt dat ik zeker gesprekken kon voeren," vertelde Harbour aan Variety. "Het is prachtig. Ik zou het graag weer oppakken; ik werd gewoon heel druk en heb het laten liggen."

De ervaring veranderde hoe hij taal verwerkt. "In het Frans luister ik naar het Engels en interpreteer ik vervolgens hoe ik het zeg," legde hij uit. "Met gebarentaal kom je op het punt waarop het een ander deel van je brein wordt."

Fysieke aanwezigheid maakt plaats voor stilte en dromerige kwaliteiten

Bekend om dynamische fysieke prestaties, vond Harbour de overgang naar een grotendeels stil personage verrassend toegankelijk. "Ik vond sommige dingen over Floyd moeilijk om te ontdekken en te begrijpen, maar dat was er niet een van," zei hij. "Ik ben een grote man en op bepaalde manieren masculien, maar er zijn ook momenten waarop ik thuis ben en alleen ben, een boek lees of videogames speel. Ik ben erg introvert. Dus daar zit veel van in Floyd. Hij is een dromer, een lieve vent."

Dansscène in één take springt eruit bij 13 Emmy-nominaties

Een opvallende interpretatieve dans tijdens een concertscène werd in één volledige take gefilmd. Harbour voelde zenuwen rond het gebaren, maar voerde het uit met ondersteuning in de buurt. De miniserie kreeg in totaal 13 Emmy-nominaties, een collectieve prestatie die dieper resoneert bij de acteur dan zijn eerdere individuele erkenning.

Destijds was het vrij individueel, gericht op jou als acteur. Nu gaat het om de serie. Om elke acteur. 'Stranger Things' was niet van mij. Ik werd ingehuurd. Ik voel me zo trots. Het is mijn kindje.

— David Harbour, Interview met Variety

Weerstand tegen het label genreacteur terwijl hij eigen kansen creëert

Critici zien de rol als een stap waarmee Harbour voorbij een vermeend 'genreacteur'-imago komt. Hij verwerpt het idee dat dat label een beperking is. "Ik heb altijd geweten wie ik ben, omdat ik er laat bij kwam — ik was veertig toen ik 'Stranger Things' kreeg, en op dat punt ben je een theateracteur die al die rollen doet," merkte hij op. "Ik wist altijd dat ik het in me had. Het was de vraag of de wereld me de kans zou geven. En als de wereld me de kans niet geeft, doe ik het gewoon zelf."

Van afscheid van Stranger Things naar nieuwe productieprojecten

Het einde van Stranger Things na vijf seizoenen voelde vredig voor de cast. Harbour richt zich nu op produceren en het ontwikkelen van ambitieuze projecten met medewerker Steve Conrad. Hij is ook te zien in de donkere comedyromance Evil Genius, geregisseerd door Courteney Cox, die in première gaat op het Toronto International Film Festival, en herneemt zijn rol als Red Guardian in Avengers: Doomsday.

Buiten het scherm verdiept de acteur zich in role-playing-videogames zoals Path of Exile 2 en pleit hij al lang voor een verfilming van het Warcraft-universum.

Tags bij dit artikel