Verhalen sturen alles in de media, zo verklaart redacteur Larry Lamb in Danny Boyle's nieuwe film Ink. De film speelt in 1970 en volgt Lambs gedurfde transformatie van het worstelende Britse boulevardblad The Sun na de overname door de Australische mediamagnaat Rupert Murdoch. Boyle en scenarioschrijver James Graham maken van dit hoofdstuk uit de journalistieke geschiedenis een razendsnel verhaal vol seks, schandalen en meedogenloze concurrentie.
Jack O'Connell levert een magnetische prestatie als Lamb, een geboren en getogen Yorkshireman die vastbesloten is de elitaire wereld van de Britse kranten op te schudden. Zijn strategie richt zich op wat lezers écht willen: sport, roddels en humaninterestverhalen. De aanpak blijkt enorm succesvol, maar roept tegelijk ongemakkelijke vragen op over journalistieke normen en persoonlijke integriteit.
Murdoch, met koele berekening vertolkt door Guy Pearce, steunt de veranderingen zolang de oplage stijgt. Hun samenwerking benadrukt de spanning tussen het geven van wat het publiek verlangt en de morele prijs van sensatiezucht.
Claire Foy speelt Joyce Hopkirk, Lambs partner en de meest prominente vrouwelijke journalist van de krant. Ze accepteert de nieuwe koers, inclusief de omstreden beslissing om toplessmodellen op pagina drie te plaatsen, terwijl ze ruimte creëert voor meer inhoudelijke berichtgeving over vrouwen. Haar vertolking verankert de persoonlijke belangen te midden van de professionele omwenteling.
Boyle gebruikt snelle montage, dynamische cameravoering en een meeslepende soundtrack om de brutale stijl van de krant te evenaren. De film opent met een gespannen dinergesprek tussen Murdoch en Lamb in een Londens restaurant en bouwt vervolgens op via redactieslagen en ethische dilemma's. Een later ontvoeringsverhaal test de grenzen van agressieve berichtgeving en dwingt personages om de gevolgen van hun methodes onder ogen te zien.
Het verhaal verbindt deze gebeurtenissen uit de jaren zeventig met het gefragmenteerde medialandschap van vandaag, inclusief sociale platforms en kabelnieuws. Boyle vermijdt gemakkelijke oordelen en presenteert de verschuivingen van die tijd als zowel commercieel slim als diep verontrustend.
Mensen hebben verhalen nodig.