Hoewel Dani van geboorte Spaans is, blijft een belangrijk deel van zijn hart verbonden met Kroatië. Hij kwam op zijn 16e naar het land en voltooide daar zijn vorming zowel als sporter als persoon, een band die hij altijd diep heeft gewaardeerd.
Die dankbaarheid is niet alleen bij woorden gebleven. Sinds hij Kroatië verliet, besteedt de voetballer 2 procent van zijn bruto salaris aan Vukovar, een stad die rechtstreeks de gevolgen van de Balkanoorlog heeft ondervonden.
Tijdens zijn recente bezoek aan Split wilde het Kroatische publiek hem voor dat gebaar bedanken. Toen zijn naam werd aangekondigd in de basisopstelling, schonk het publiek hem een luid applaus dat een halve minuut aanhield. De stadionomroeper riep zelfs in het Spaans: "Muchas gracias por todo, Dani".
Voorafgaand aan de wedstrijd kreeg Dani ook applaus van de lokale journalisten toen hij het onderwerp aansneed. De voetballer legde uit dat hij niet wist dat het nieuws naar buiten was gekomen en lichtte de achtergrond van zijn besluit toe.
Ik wist niet dat dit naar buiten was gekomen. Toen ik wegging voelde ik me schuldig tegenover Kroatië en wilde ik iets terugdoen, dus hebben we besloten die donatie te doen aan de families van Vukovar en Slavonski Brod. Ik voelde dat ik Kroatië iets moest geven voor alles wat het mij had gegeven en dacht dat het via Common Goal de beste manier zou zijn.