Ouders die zich zorgen maken over het achteruitgaan van het handschrift hebben reden tot optimisme. Meer dan tien jaar nadat de meeste staten de verplichting tot cursief schrijven uit het openbare schoolcurriculum haalden, keert het onderwijs terug in het hele land.
New Jersey en Pennsylvania sloten zich onlangs aan bij meer dan een dozijn andere staten die de verplichting tot cursief schrijven hebben heringevoerd. De veranderingen komen voort uit toenemende zorgen over het intensieve gebruik van technologie in de klas en het feit dat veel leerlingen moeite hebben met het lezen van historische documenten zoals de Onafhankelijkheidsverklaring of zelfs het zetten van hun eigen handtekening.
Cursief schrijven maakt sinds de vroege geschiedenis van het land deel uit van het Amerikaanse onderwijs. Begin twintigste eeuw voegden onderwijzers blokletters toe omdat die beter aansloten bij de teksten die kinderen in boeken tegenkwamen en de beginnende leesontwikkeling ondersteunden.
Zorgen over technologie die handschriftvaardigheden aantast, bestaan al decennia. Een artikel uit 1955 in The Saturday Evening Post wees al op telefoons, typemachines, dictafoons en vroege computers als oorzaak van een land vol slechte schrijvers.
De jaren tien brachten een belangrijk keerpunt toen de Common Core-standaarden de aanbeveling voor cursief schrappen ten gunste van toetsenbordsvaardigheden. Veel staten gebruikten die wijziging om lestijd anders in te delen en beperkten vaak blokletters tot de kleuterklas en groep 3. De invoering van laptops voor leerlingen vergrootte de schermtijd verder en verminderde de oefening in handschrift.
Hoewel brede onderzoeken naar de kwaliteit van handschrift in de loop der tijd beperkt zijn, melden ouders, leraren en therapeuten een duidelijke achteruitgang. Onderzoek toont consistent aan dat het vormen van letters met de hand hersengebieden activeert die de leesontwikkeling bevorderen. Handschriftonderwijs verbetert ook spelling, vloeiendheid, schrijfkwaliteit en executieve functies zoals concentratie en planning. Schrijfoefeningen versterken bovendien het leesbegrip en de prestaties in vakken als rekenen.
De steun voor specifiek cursief schrijven is beperkter. Sommige studies koppelen het aan betere spelling en schrijfsnelheid, en het kan leerlingen met dyslexie helpen. Veel kinderen vinden de stijl bovendien leuk. Bewijs dat cursief beter presteert dan blokletters ontbreekt echter.
Weer een verplichting. Een enorme tijdverspilling. Ik hou van cursief, maar we moeten eerst de basisprincipes van schrijven onder de knie krijgen, zoals hoofdletters, leestekens en recht schrijven.
Experts raden aan zowel blokletters als cursief te onderwijzen, met goede lerarenopleiding en vaste lestijd. Slechts ongeveer twaalf procent van de leraren geeft aan dat hun opleiding voldoende aandacht schonk aan handschriftonderwijs. Scholen moeten consistente methodes hanteren, overmatig schermgebruik verminderen en handschrift integreren in verschillende vakken. Ouders kunnen de vroege ontwikkeling ondersteunen met vrij spel, fijnmotorische activiteiten zoals knippen en kleien, en door schermtijd niet in de plaats te laten komen van deze ervaringen.
De terugkeer van cursief vestigt terecht de aandacht op de bredere achteruitgang van handschriftonderwijs. Een volledige oplossing vraagt om blijvende investeringen en beleidsveranderingen, maar de voordelen voor het leren van leerlingen en toekomstige generaties rechtvaardigen de inspanning.