- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

De nieuwe serie levert bekende oorsprongsverhalen, maar mist spanning, diepgang en de rauwe rand van de horrorfranchise.

De Friday the 13th-films hebben horrorfans al lang verdeeld met hun mix van slasher-troepen en campy overdrijving. Terwijl eerdere delen leunden op sfeer en latere Jason Voorhees omarmden als een over-the-top killer, slaagt de nieuwe prequelserie Crystal Lake er niet in die geest te vangen. De serie komt na een moeizame productie en biedt een meanderend verhaal dat setup prioriteert boven aanhoudende spanning.

Crystal Lake schetst Pamela Voorhees' vroege verdriet en woede

Het verhaal draait om Pamela Voorhees, gespeeld door Linda Cardellini, die met haar jonge zoon Jason woont bij Camp Crystal Lake. Jason steekt af bij andere kinderen, maar blijft toch affectief naar zijn moeder. Een tragisch verdrinkingsincident op het kamp, deels door nalatigheid van counselors, zet Pamela op een pad van verlies en uiteindelijk geweld. Ze blijft hopen dat Jason overleeft, ook als het kamp een jaar later weer opengaat.

Ondersteunende personages zijn onder meer sheriff en romantisch belang Levon Brooks en zijn reporterzus Briana, die een grotere samenzwering onderzoekt. Pamela krijgt te maken met aanvallen van mysterieuze figuren, wat leidt tot uitbarstingen van brutaliteit die steeds publieker en roekelozer worden. Het verhaal verkent haar mentale toestand, maar laat motieven vaak onduidelijk buiten oppervlakkige wraak.

Serie mist doel op spanning en franchise-energie

Fans die de luride mix van seks en gore uit klassieke Friday the 13th-delen verwachten, zullen weinig van beide vinden. Naaktheid is minimaal en intieme scènes blijven ingetogen. Geweld steunt op digitale effecten en repetitieve grafische kills die hun impact verliezen over meerdere afleveringen. De show probeert gritty verwijzingen naar de originele film, maar oogt visueel vlak en lijkt meer op gepolijste netwerk-tv dan op rauwe horror.

Cardellini gaat volledig op in de rol en put uit haar ervaring met donkerder materiaal. Toch is de serie een stap terug ten opzichte van haar recente lovende werk en voelt ze onwaardig aan haar veelzijdigheid. Eerdere plannen met showrunner Bryan Fuller hadden een meer onderscheidende aanpak kunnen opleveren, terwijl regisseurs met ervaring in grindhouse-stijl de toon hadden kunnen aanscherpen.

Crystal Lake heeft beperkte aantrekkingskracht voor horrorfans

De serie verschijnt op 15 oktober in de Verenigde Staten en 19 oktober in het Verenigd Koninkrijk. Het biedt een bruikbaar oorsprongsverhaal, maar bouwt zelden echte dreiging op of beantwoordt belangrijke vragen over de centrale samenzwering. Kijkers die op zoek zijn naar sterkere horroropties kunnen beter andere aankomende releases bekijken.