De Crystal Lake-prequelserie van A24 en Peacock is gearriveerd met een gedurfde herinterpretatie van het Friday the 13th-oorsprongsverhaal. Met Linda Cardellini in de rol van Pamela Voorhees speelt de serie zich grotendeels af in de jaren zeventig, voorafgaand aan de gebeurtenissen uit de slasherklassieker uit 1980. Hoewel de serie belangrijke elementen van de openingsmoord uit de originele film nabootst, introduceert ze een grote twist die de verantwoordelijkheid verschuift van het personage dat lang met dat moment werd geassocieerd.
De film uit 1980 opent in 1958 in Camp Crystal Lake. Kampbegeleiders zingen in een hut terwijl een onzichtbare figuur in een andere hut beweegt vanuit een first-person-perspectief. Twee begeleiders, Barry en Claudette, glippen weg naar de schuur voor een privé-moment. Ze worden onderbroken door de mysterieuze aanvaller, die Barry neerstekt en vervolgens Claudette benadert terwijl haar geschreeuw abrupt stopt. De sequentie onthult bewust niet de identiteit van de moordenaar, waardoor de rest van de film een whodunit wordt die pas in de slotscène wordt opgelost wanneer Pamela Voorhees opduikt en haar motief onthult, verbonden met de verdrinking van haar zoon.
De Crystal Lake-adaptatie verplaatst de tijdlijn naar de jaren zeventig en introduceert de jonge Jason, samen met begeleiders met de namen Barry en Claudette. Cardellini’s Pamela, gekleed in haar kenmerkende blauwe trui, controleert de kampeerders terwijl het stel zich terugtrekt naar de schuur. De aanval verloopt in eerste instantie vergelijkbaar, maar het perspectief schakelt nooit over naar Pamela met een wapen. In plaats daarvan onthult de serie dat een meisje van een jaar of twaalf, Grace, Jason’s enige vriendin, de steken heeft toegebracht nadat ze high was geworden. Pamela arriveert daarna en maakt de slachtoffers af, maar de kern van de daad is al aan iemand anders toebedeeld.
Pamela’s woede over de dood van haar zoon bij het kamp vormt de basis van haar personage en de hele franchise. De originele opening gaf haar directe, persoonlijke agency in de aanzettende moorden. Door een ander personage als eerste moordenaar in te voegen, creëert de serie afstand tot het bronmateriaal, maar loopt ze het risico de eenvoud en impact van haar motivatie te verminderen. De productie wilde een eigen identiteit vestigen binnen het lang slapende eigendom, maar de wijziging herschrijft een bepalende scène die Pamela hielp vestigen als een iconische horrorfiguur.