Costa Ricaanse filmmaker Hilda Hidalgo mengt documentairegeest in nieuw fictieproject 'Cousins'

De regisseur werkt opnieuw samen met vaste medewerkers aan een hybride coming-of-age drama waarin jonge hoofdrolspelers creatieve inbreng krijgen rond thema's van trauma en veerkracht.

Hilda Hidalgo, de Costa Ricaanse regisseur die bekend werd met haar verfilming van Gabriel García Márquez’ roman “Of Love and Other Demons” en het drama “Violeta at Last,” keert terug naar scripted fiction met haar derde speelfilm, “Cousins” (“Primas”). Ze werkt opnieuw samen met producer Emi Kodo, cameraman Nicolás Wong en artdirector Olga Madrigal.

Hybride stijl geeft fictie documentaire-energie

Hidalgo wil documentairetechnieken integreren in het scripted verhaal. De film draait om twee twaalfjarige meisjes die na een traumatische gebeurtenis hun huis ontvluchten. Gevangen in een cyclus van vluchten, gedeelde geheimen en intense visioenen, gebruiken ze hun telefooncamera’s om verborgen waarheden te onthullen, onuitgesproken realiteiten onder ogen te zien en hun stem te laten horen.

Ze legt uit dat elk project zijn eigen stem vraagt. “Elke film vraagt om zijn eigen taal. Bij ‘Cousins’ wil ik, hoewel het een scripted fictiefilm is, de geest van een documentaire erin brengen. Het scenario ligt er, maar ik wil de onvoorspelbaarheid, intimiteit en het gevoel van ontdekking bewaren die documentairefilmmaken mogelijk maken,” vertelde Hidalgo aan Variety.

Cinema is van nature een collectieve kunstvorm. Ik geloof dat films het sterkst zijn wanneer ze door het hele team worden gemaakt. Toch werken acteurs vaak binnen een structuur die al volledig is vastgelegd. Met dit project wilde ik die samenwerking verder brengen door de jonge actrices uit te nodigen als co-auteurs van de film zelf. Ze zullen met hun eigen mobiele telefoons een deel van het verhaal filmen en beelden creëren die net zozeer van hen als van de film zijn.

— Hilda Hidalgo, Interview met Variety

Voortbouwend op eerdere documentaire-experimenten

Hidalgo putte inspiratie uit haar eerdere documentaire “Two Homelands,” die ze maakte nadat ze haar regisseursdiploma behaalde aan de International School of Film and Television in Cuba. Voor dat project gaf ze de vrouwen hoogwaardige telefoons zodat ze hun dagelijkse ervaringen konden vastleggen, wat resulteerde in authentiek beeldmateriaal dat geen extern team had kunnen evenaren.

Voor “Cousins” past ze de methode toe in een fictionele setting. De jonge actrices zullen zowel ongeplande momenten filmen terwijl hun vriendschap zich ontwikkelt als extra perspectieven tijdens gespeelde scènes. Hun beelden vormen een kernonderdeel van de visuele taal en leggen hoeken en details vast die alleen zij kunnen bereiken.

Adolescente verlangens en maatschappelijk geweld

De film onderzoekt de eerste ontluikende verlangens en seksualiteit in de vroege adolescentie, een periode die Hidalgo zowel wonderbaarlijk als kwetsbaar noemt. Ze verbindt die persoonlijke ontwaking met bredere realiteiten in Costa Rica, waar ze seksueel geweld ziet als een wijdverbreide crisis die bijna elk gezin raakt.

Het verhaal blijft echter geworteld in het perspectief van de meisjes. Het benadrukt hun begrip van de gebeurtenissen, hun innerlijke kracht en de rebellie die ze ontwikkelen, in plaats van alleen het aangedane leed centraal te stellen.

Financiering en castingstrategie richten zich op jonge acteurs

De casting wacht tot er meer financiering en coproductiepartners zijn gevonden. De hoofdrollen gaan waarschijnlijk naar nieuwkomers, mogelijk uit de groeiende film- en acteercursussen in Costa Rica. Hidalgo benadrukt dat een vast budget nodig is voordat met kinderen wordt gewerkt, om lange vertragingen te voorkomen die de actrices te oud kunnen maken voor de rollen.

Ze wijst erop dat internationale coproducties essentieel zijn geworden voor Costa Ricaanse filmmakers. Lokale financiering alleen kan een project ondersteunen, maar beperkt de distributie in een kleine thuismarkt. Partnerschappen vergemakkelijken de financiering en openen deuren naar een breder publiek en een sterkere internationale bereik.

Haar eerdere films illustreren dit patroon. “Of Love and Other Demons” was de eerste coproductie tussen Costa Rica en Colombia, terwijl “Violeta at Last” een samenwerking met Mexico was.

Tags bij dit artikel