Collider rangschikt de 10 slechtste horrorfilms met echte budgetten

Deze flops met budget verspilden sterren en middelen aan onsamenhangende plots en mislukte griezels

Horrorfilms hebben een vreemde relatie met mislukking. Veel films met weinig inspanning krijgen een cultstatus vanwege hun onbedoelde grappen, maar een kleinere groep films met echt geld achter zich stort gewoon in elkaar onder hun eigen gewicht.

Collider stelde een lijst samen van de slechtste horrorfilms die beschikten over fatsoenlijke productiebudgetten en in verschillende gevallen over herkenbare acteurs. De ranglijst sluit microbudgetrampen en remakes uit om zich te richten op projecten die beter hadden moeten presteren.

Studioknipsels laten Slender Man zonder griezels achter

Gebeurtenissen in de echte wereld dwongen tot zware aanpassingen aan Slender Man (2018). Een steekpartij die verband hield met de online mythe zorgde ervoor dat executives grafische inhoud verwijderden, waardoor regisseur Sylvain White met een onsamenhangende eindversie achterbleef. Het verhaal over tieners die de mythische figuur confronteren, heeft Joey King en Julia Goldani Telles in de hoofdrollen, maar levert vrijwel geen spanning of logica op.

The Nun verspilt een angstaanjagend personage

Valak uit The Conjuring 2 leek klaar voor een eigen film. The Nun (2018) haastte zich echter door een verhaal rond de demon, gespeeld door Bonnie Aarons, zonder het personage echte bedreigingen te geven. De regie van Corin Hardy en een cast met Taissa Farmiga voelen ongefocust, waardoor een potentieel sterke schurk vergeetbaar wordt.

I Know Who Killed Me zakt af in onzin

Lindsay Lohan speelt in I Know Who Killed Me (2007) een studente die wordt ontvoerd door een moordenaar. Het plot ontaardt al snel in een tweelingzus-twist die de geloofwaardigheid op de proef stelt. Regisseur Chris Sivertson laadt de film vol met geweld, maar het verhaal blijft ingewikkeld en verdient meerdere Razzie Awards voor de uitvoering.

The Apparition slaagt er niet in angst op te wekken

Ashley Greene en Sebastian Stan staan centraal in The Apparition (2013). Een paranormaal experiment laat een entiteit vrij die zich voedt met angst, maar voorspelbare jumpscares en dunne dialogen laten de film achter met een score van 3 procent op Rotten Tomatoes.

Feardotcom kopieert The Ring zonder inhoud

Stephen Dorff speelt de hoofdrol in Feardotcom (2002). Het verhaal over een website die gebruikers binnen enkele dagen doodt, lijkt op The Ring maar vertrouwt op lege martelscènes in plaats van echte spanning op te bouwen. De spelling van de titel draagt bij aan de mislukking.

The Disappointments Room negeert zijn eigen uitgangspunt

Kate Beckinsale speelt in The Disappointments Room (2016). De film is gebaseerd op echte historische kamers die werden gebruikt om familieleden met een geestesziekte te verbergen, maar voegt geforceerde bovennatuurlijke elementen toe die het concept verwateren. Regisseur D.J. Caruso levert een traag en oninteressant geheel.

Alone in the Dark levert houterige prestaties

Uwe Boll regisseert Alone in the Dark (2005). Christian Slater speelt een paranormaal onderzoeker die oude kwade krachten op een eiland ontdekt, maar houterige dialogen, slechte cgi en onlogische plotwendingen leveren de film een score van 1 procent op Rotten Tomatoes op.

House of the Dead verknalt videospeladaptatie

Boll keert terug met House of the Dead (2003). Studenten komen op een eiland zombies tegen, maar willekeurige gamebeelden, amateuristisch acteerwerk en onhandige actiescènes laten het publiek verlangen naar een resetknop.

Jaws: The Revenge laat de franchise zinken

De familie Brody krijgt te maken met weer een haai in Jaws: The Revenge (1987). Het beest volgt hen van New England naar de Caraïben in een plot die alle logica tart. Michael Caine merkte later op dat hij de film nooit heeft gezien maar aannam dat hij verschrikkelijk was, hoewel het salaris hem hielp een huis te kopen.

I never saw it, yet assumed it was terrible… but that the paycheck from it at least bought me a nice house.

— Michael Caine, Comments on his role in Jaws: The Revenge

Troll 2 claimt de laatste plaats

Een gezin dat in Nilbog op vakantie is, krijgt te maken met kobolden die mensen in planten willen veranderen in Troll 2 (1990). Het vervolg in naam alleen met een laag budget bevat onlogische dialogen, onovertuigende poppen en een verhaal dat niets met het origineel te maken heeft. Ondanks een kleine cultstatus geldt de film als de meest beledigende vermelding op de lijst.

Tags bij dit artikel