- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Joel en Ethan Coen blikken terug op hun decennialange samenwerking, bedanken belangrijke medewerkers en verdedigen de bioscoopervaring tijdens een levendige masterclass

Joel en Ethan Coen brachten hun kenmerkende humor naar het Lumière Film Festival in Lyon, Frankrijk, waar de Oscarwinnende filmmakers de lifetime achievement Lumière Award van het festival in ontvangst namen. De broers verschenen vrijdag in een ontspannen masterclass, wisselden grappen en verhalen uit en prezen de vele mensen die hun films in vier decennia hebben vormgegeven.

Zelfspot zet de toon

Ethan opende de sessie met de opmerking dat hij zich niet waardig voelde voor de eer. Het duo achter klassiekers als “Fargo,” “The Big Lebowski” en “No Country for Old Men” beschreef een opmerkelijk eenvoudige schrijfroutine. Joel legde uit dat ze altijd samen werken en Ethan grapte ooit dat het bewerken van een boek betekent dat Joel het openhoudt terwijl hij de tekst in een computer typt. Ethan voegde eraan toe dat ze de voorkeur geven aan hardcoveruitgaven vanwege de stevige rug, wat het publiek aan het lachen maakte.

Samenwerking blijft het hart van hun proces

Festivaldirecteur Thierry Frémaux vroeg of de broers ooit ruzie maken. Joel antwoordde dat ideeën gewoon tussen hen heen en weer gaan. Hij herinnerde eraan hoe “Burn After Reading” ontstond uit een terloopse conversatie over een film die ze nooit zouden maken, een film die begon met de woorden “CIA Headquarters, Langley, Virginia” op het scherm. Het idee bleef hangen en ze besloten het toch uit te voeren.

De Coens benadrukten herhaaldelijk dat hun werk het resultaat is van collectieve inspanning. Ethan wees naar cameraman Bruno Delbonnel in het publiek en merkte op dat de Franse director of photography heeft meegewerkt aan “Inside Llewyn Davis,” “The Ballad of Buster Scruggs” en Joels “The Tragedy of Macbeth.” Joel voegde eraan toe dat de sleutel tot elke sterke samenwerking is om te erkennen wanneer de ander gelijk heeft.

I think we’re pretty pleasant to work with. We have very big egos and aren’t threatened by other people’s ideas.

Producer en familie geven warme aanbevelingen

Producer Eric Fellner, die aan negen films met de broers heeft gewerkt, bevestigde dat ze prettig en plezierig zijn om mee te werken. Joels vrouw, Frances McDormand, was ook aanwezig. Joel herinnerde zich dat hij haar ontmoette tijdens de casting voor hun debuut “Blood Simple” uit 1984, toen ze net van de toneelschool kwam en een extra auditie weigerde omdat ze had beloofd naar haar vriend te kijken in een soap.

Bioscoopervaring blijft het belangrijkst

Op de vraag over samenwerken met streamingdiensten erkende Joel dat homevideo ooit heeft geholpen om onafhankelijke films bij een breder publiek te brengen. Toch verdedigde hij het gemeenschappelijke plezier van films op het grote scherm kijken. Hij prees het Lumière Film Festival omdat het grote publieken in bioscopen bijeenbrengt, iets wat in de Verenigde Staten steeds zeldzamer is geworden.

Herinneringen aan Cannes en een Billy Wilder-clou

Het gesprek ging over Cannes, waar “Barton Fink” in 1991 de Gouden Palm won en “No Country for Old Men” in 2007 met lege handen vertrok ondanks vier Oscars later. Joel deelde een grap van Billy Wilder over een oudere man en zijn dokter. Ethan richtte de clou op Frémaux en suggereerde dat de uitnodiging van de gastheer betekende dat de broers “genoeg hadden geplast.” Het publiek juichte toen Frémaux verzekerde dat het festival nog steeds reikhalzend uitkijkt naar hun volgende project.

Toen de masterclass ten einde liep, herhaalde Ethan de zin waarmee de middag was begonnen: “We are not worthy.”