- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Joel en Ethan Coen blikken terug op hun decennialange samenwerking en bedanken medewerkers tijdens masterclass in Lyon

Joel en Ethan Coen brachten hun kenmerkende humor naar het Lumière Film Festival in Lyon, Frankrijk, waar de gevierde filmmakers de lifetime achievement award van het festival in ontvangst namen. De broers achter klassiekers als Fargo, The Big Lebowski en No Country for Old Men hielden de stemming luchtig tijdens een masterclass, waarbij ze grappen en verhalen uitwisselden over hun lange samenwerking.

Zelfspot zet de toon

Ethan Coen opende de sessie met een typisch bescheiden opmerking. “Ik voel me altijd onwaardig,” grapte hij, waarmee de toon werd gezet voor een avond vol gelach en reflectie voorafgaand aan de prijsuitreiking later die avond.

Het duo beschreef hun samenwerking van vier decennia als opmerkelijk eenvoudig. Joel Coen merkte op dat ze altijd samen schrijven. Hij herinnerde zich dat Ethan ooit hun methode voor boekbewerkingen uitlegde: Joel houdt het boek open terwijl Ethan het in een computer intypt. Ethan voegde er snel aan toe dat ze de voorkeur geven aan hardcover-edities vanwege de rug, wat het publiek aan het lachen maakte.

Creatieve vonken en gedeeld krediet

Festivaldirecteur Thierry Frémaux, die ook het Filmfestival van Cannes leidt, vroeg of de broers ooit ruzie maken. Joel Coen legde uit dat hun proces bestaat uit het heen en weer kaatsen van ideeën. Hij noemde de oorsprong van Burn After Reading, die voortkwam uit een gesprek over een film die ze nooit zouden maken – een film die opende met de woorden “CIA Headquarters, Langley, Virginia.” Na enig nadenken besloten ze hem toch te maken.

De Coens benadrukten herhaaldelijk dat hun werk het resultaat is van collectieve inspanning in plaats van individueel genie. Ethan Coen bedankte cameraman Bruno Delbonnel, die in het publiek aanwezig was en aan meerdere projecten heeft meegewerkt, waaronder Inside Llewyn Davis en The Ballad of Buster Scruggs. Joel Coen benadrukte dat succesvolle samenwerkingen afhangen van het erkennen wanneer de ander het betere idee heeft.

We hebben negen films samen gemaakt, dus ik denk dat het antwoord ja is. Maar afgezien van het gemak zijn zij verreweg de meest plezierige mensen om films mee te maken in de industrie.

Persoonlijke verhalen en liefde voor de bioscoop

Frances McDormand, al meer dan veertig jaar de vrouw van Joel Coen, was aanwezig bij het evenement. Joel herinnerde zich dat hij de actrice ontmoette tijdens de casting voor hun debuut Blood Simple uit 1984. Na een sterke auditie vroegen ze haar dezelfde dag terug te komen om met een andere acteur te lezen. Ze weigerde omdat ze had beloofd naar haar vriend te kijken in een televisiesoap, een reactie die de broers amuseerde.

Het gesprek ging over streamingplatforms en de waarde van bioscoopvertoningen. Joel Coen verdedigde de ervaring van films kijken met een publiek en noemde die onvervangbaar. Hij uitte zijn bezorgdheid dat het kijken van films op persoonlijke apparaten de gemeenschappelijke vreugde vermindert die filmmakers nastreven.

Herinneringen aan Cannes en advies over het breken van regels

Frémaux verwees naar de geschiedenis van de broers in Cannes, waaronder de Palme d’Or voor Barton Fink in 1991 en het feit dat No Country for Old Men in 2007 met lege handen vertrok ondanks later Oscarg Succes. Joel Coen reageerde met een anekdote van Billy Wilder over een oudere patiënt en de botte diagnose van een arts. Ethan Coen richtte de punchline op hun gastheer en suggereerde dat de uitnodiging zelf een vriendelijke herinnering was dat ze “al genoeg hadden geplast.”

Toen gevraagd werd welke scenarioschrijfregels ze graag breken, beweerde Ethan Coen dat ze zich nauwelijks bewust zijn van regels. Joel Coen gaf eenvoudig advies aan aspirant-schrijvers: breek zoveel mogelijk regels. Toen de masterclass ten einde liep, keerde Ethan Coen terug naar zijn openingszin. “We zijn niet waardig.”