Arturo Coello en Agustín Tapia plaatsen zich opnieuw op de top van het wereldpadel. Na hun overwinning in Düsseldorf komt het Spaanse duo steeds dichter bij een vierde opeenvolgende nummer één-positie, een prestatie die bijna routine begint te worden in een sport die de laatste jaren radicaal is veranderd.
Het circuit van Premier Padel is geëvolueerd en laat geen gemakkelijke dominantie meer toe. Jarenlang hebben Alejandro Galán en Federico Chingotto van dichtbij druk uitgeoefend en pieken in prestaties bereikt die in een andere tijd voldoende zouden zijn geweest om de ranking aan te voeren. Coello en Tapia hebben echter met consistentie gereageerd en het buitengewone tot normaal gemaakt.
Het seizoen vraagt om constante reizen, snelle aanpassingen en de capaciteit om te winnen op zowel goede als moeilijke dagen. Het duo heeft twijfels en incidentele nederlagen gekend, maar het vertrouwen in het gezamenlijke project is intact gebleven.
Als ze de nummer één voor de vierde opeenvolgende campagne behalen, evenaren ze Bela en Lima en Lebrón en Galán op de tweede plaats in de historische ranglijst van paren met de langste opeenvolgende periode aan de top. Alleen Belasteguín en Juan Martín Díaz overtreffen die prestatie met dertien opeenvolgende jaren, een cijfer dat in het huidige padel onbereikbaar lijkt.
De sleutel tot hun succes ligt in continuïteit. Terwijl veel projecten na de eerste nederlagen uiteenvallen, hebben zij dezelfde combinatie aangehouden en zich blijven ontwikkelen. Overwinningen zijn routine geworden en nederlagen een uitzondering die koppen oplevert.
Het is mogelijk om een toernooi van Coello en Tapia te winnen. Het niveau maandenlang volhouden om hen de nummer één-positie af te nemen, is een ander verhaal. Het circuit is zo gelijkwaardig geworden dat elke tegenstander het duel benadert alsof het de belangrijkste wedstrijd van zijn carrière is.
Voorlopig is niemand erin geslaagd om geïsoleerde overwinningen om te zetten in een aanhoudende dreiging. De dag waarop iemand hen van de eerste plaats verdrijft zal komen, maar voorlopig is het moeilijk voor te stellen wie die positie lang genoeg kan vasthouden.
Coello en Tapia bouwen iets op dat lijkt op de grote tijdperken van het padel. In een sport die steeds professioneler en competitiever wordt, wekt hun vermogen om het buitengewone alledaags te laten lijken zowel bewondering als debat op over de vraag of zo’n langdurige dominantie het padel ten goede komt of niet.