Christopher Nolan's ambitieuze 250 miljoen dollar-adaptatie van Homerus' The Odyssey is het nieuwste doelwit van online verontwaardiging geworden, ook al zijn de opnames nog niet begonnen. Critici op sociale platforms hebben zich gericht op de casting van Elliot Page en Lupita Nyong'o zonder ook maar één frame van de footage te hebben gezien.

Musk leidt de aanval tegen de rollen van Page en Nyong'o

Elon Musk heeft posts versterkt die de keuzes als onnodige diversiteit bestempelen. Hij heeft een verzonnen conflict benadrukt tussen een zwarte actrice die Helena van Troje speelt en een transgender acteur als de geest van Achilles. Musk heeft ook een door AI gegenereerd beeld gedeeld dat Page belachelijk maakt en de film Troy uit 2004 geprezen als de juiste versie van het verhaal.

De klachten berusten op het idee dat beide personages precies moeten verschijnen zoals beschreven in de oude tekst. Toch komen ze in The Odyssey slechts kort voor, en het grotere verhaal omvat goden, monsters en gedaanteverwisselende gebeurtenissen die al ver afwijken van de letterlijke geschiedenis.

Troy 2004 verdraait Homerus' epos op grote manieren

Veel van dezelfde stemmen vieren Wolfgang Petersen's Troy als getrouw. Die film verandert belangrijke plotpunten, maakt van Menelaus een schurk die door Hector wordt gedood, maakt Patroclus de neef van Achilles in plaats van zijn metgezel en verwijdert de Griekse goden volledig. Het laat ook belangrijke Trojaanse personages ontsnappen op manieren die latere Griekse bronnen ronduit afwijzen.

De Trojaanse Oorlog duurt weken in plaats van tien jaar. Briseis doodt Agamemnon, waardoor de basis van Aeschylus' Oresteia-trilogie wordt uitgewist. Deze wijzigingen passeren zonder commentaar van dezelfde gebruikers die nu boos zijn over Page en Nyong'o.

Academy-regels dwingen geen diverse casts af voor Oscar-kwalificatie

Musk en anderen beweren dat Nolan de acteurs heeft toegevoegd om te voldoen aan de Academy Awards-inclusienormen. De werkelijke vereisten stellen dat een film slechts twee van vier brede normen hoeft te halen die betrekking hebben op on-screen thema's, samenstelling van het creatieve team, toegang tot de industrie en publieksbereik.

Een volledig witte cast blijft volledig in aanmerking komen. Nolan's eigen Oppenheimer won zeven Oscars, waaronder Beste Film, terwijl het de regels voldeed via het production design team, studio-leerprogramma's en demografie van de studioleiding.