Charli XCX begon 2026 zonder plannen voor nieuwe muziek. De Britse zangeres had haar agenda al volgepakt met de Wuthering Heights-soundtrack, uitgebreide tourneeverplichtingen en acteerspel, waaronder de aankomende film Faces of Death. Ze vierde ook haar huwelijk met George Daniel van The 1975 met twee ceremonies het jaar ervoor. Een pauze voelde noodzakelijk.
Inspiratie kwam onverwacht. In juni vertelde ze in een gesprek met Zane Lowe van Apple Music dat het naïef zou voelen om plotselinge creatieve vonken te negeren. Het resultaat is de dertig minuten durende verzameling Music, Fashion, Film, die op 24 juli verscheen.
Het project markeert een duidelijke verschuiving ten opzichte van haar album Brat uit 2024. Charli merkte op dat grote successen artiesten vaak onder druk zetten om dezelfde formule te herhalen. Ze weigert in één spoor te blijven. Hoewel ze vergelijkingen met Brat verwacht, blijft het volgen van haar eigen instincten de enige weg die creatief lonend voelt.
De coverart toont figuren die ze bewondert in drie disciplines: muzikant John Cale, ontwerper Marc Jacobs en filmmaker Martin Scorsese. De titel verwijst zelf naar die persoonlijke ankerpunten.
Charli beschreef het geluid als bewust anders dan zowel Brat als het Wuthering Heights-materiaal. De rauwe, onafgewerkte kwaliteit weerspiegelt de snelle beslissingen achter de creatie. Ze wilde dat luisteraars de mix van vreugde, vervulling en af en toe kwelling voelen die bij het maken van kunst komt kijken.
Het openingsnummer “Rock Music” zet de toon met de verklaring dat de dansvloer dood is. Charli verduidelijkte later op sociale media dat het nummer geen rockwending is. De tekst weerspiegelt juist haar veranderende relatie met het elektronische geluid dat veel van haar eerdere werk definieerde.
De daaropvolgende nummers verkennen verwante ideeën. “SS26” vangt de druk van online persona’s tijdens sessies in Parijs Fashion Week. “Card Declined” neemt een flamboyante, opschepperige kijk op zelfpresentatie aan. “Camera” onderzoekt de impulsieve sprong naar acteren, terwijl “2007” vluchtige momenten van persoonlijke fabulousness viert die met telefoons zijn vastgelegd.
Latere nummers zijn onder meer “Wink Wink”, dat speelt met verwachtingen van het publiek, en het afsluitende “No One Lasts Forever” met regisseur David Cronenberg. De meditatie over vergankelijkheid in het nummer bracht Charli ertoe na te denken over hoe alles eindig blijft, maar toch de moeite waard is om met volledige authenticiteit na te streven.
De nieuwe release zet een patroon van gedurfde veranderingen voort dat bijna twee decennia teruggaat. Charli begon in 2008 nummers op Myspace te plaatsen en tekende in 2010 bij Asylum Records. Haar eerste doorbraak kwam als co-auteur van Icona Pop’s “I Love It”.
De jaren daarna brachten het debuutalbum True Romance in 2013, de wereldhit “Fancy” met Iggy Azalea en “Boom Clap” uit The Fault in Our Stars. Ze was voorprogramma van Taylor Swift op grote tournees, bracht mixtapes en studioalbums uit en bereikte nieuwe culturele hoogten met Brat in 2024.
This is the most personal body of work I will have released.