De Spaanse coach Cesc Fàbregas is een van de meest besproken jonge trainers in het Europese voetbal geworden nadat hij Como 1907 voor het eerst in de clubgeschiedenis naar de Champions League leidde. Tijdens zijn deelname aan het Festival dello Sport in Trento, georganiseerd door La Gazzetta dello Sport, lichtte de oud-voetballer zijn spelvisie, de transfermarkt en de langetermijnplannen van het Lombardische project toe.
Bij het toelichten van zijn criteria voor nieuwe spelers was Fàbregas duidelijk: hij zoekt jonge profielen met honger en potentieel. Hij kiest liever voor een speler met minder talent maar veel ambitie en de drang om bij Real Madrid of Barcelona te spelen dan voor iemand die al succes heeft geboekt en financieel zeker is. Die mentaliteit zorgt volgens hem voor een team met eigen identiteit en duurzame groei.
De trainer vertelde dat hij na zijn periode bij Monaco verschillende aanbiedingen kreeg. Het voorstel van Como overtuigde hem op gevoel. Hij kende de stad van familiebezoeken, maar wist niet dat de club bestond. Na het bestuderen van de geschiedenis en de band met de supporters besloot hij te kiezen voor een project dat de afgelopen jaren volledig is getransformeerd.
Fàbregas benadrukte dat hij elke wedstrijd met een duidelijke filosofie voorbereidt en liever verliest met die identiteit dan een vreemde stijl over te nemen. Elke nederlaag ziet hij als een kans om te verbeteren en het continue ontwikkelingsproces vindt hij belangrijker dan het directe resultaat.
Het scouten van talent is een lang proces met regelmatige overleggen gedurende het hele seizoen. Elke zes maanden doet de club ongeveer vijftien transacties, zowel in- als uitgaand. Die rotatie is noodzakelijk maar vormt een uitdaging voor de staf en de spelers die zich steeds moeten aanpassen.
Om de eigenaren het project te laten begrijpen, presenteert Fàbregas voor elke wedstrijd een gedetailleerd plan en voert hij na afloop een tactische en structurele analyse uit. Zo zien de eigenaren niet alleen het resultaat op het veld, maar begrijpen ze ook de ideeën, doelstellingen en filosofie achter de clubbeslissingen.
Hoewel trainers aan het einde van hun carrière vaak worden afgerekend op behaalde titels, waardeert Fàbregas de groei van zijn spelers meer. Voorbeelden als Da Cunha, Nico Paz, Perrone en Valle betekenen voor hem meer dan welke beker ook. Veel jonge spelers kwamen naar Como vanwege zijn vertrouwen en de trainer voelt zich bij hen in het krijt staan.
Op kritiek over het geringe aantal Italianen in de selectie antwoordde Fàbregas dat de promotie naar de Serie A met 95 procent nationale spelers werd behaald. Hij legde uit dat de prijzen voor toptalent uit Italië erg hoog liggen en dat de club tijd nodig heeft om het model te consolideren. Namen als Fagioli, Tonali en Esposito noemde hij als voorbeelden van spelers die Como bewondert maar op dit moment onbereikbaar zijn.
De club bouwt aan een eigen academie die de afgelopen twee jaar een steviger structuur heeft gekregen. Momenteel heeft Como meerdere spelers in de Italiaanse jeugdelftallen (onder 16, onder 17 en onder 18). Het doel is talenten te vormen die opgroeien met de identiteit van Como en die geleidelijk kunnen doorstromen naar het eerste elftal.
Ik kies liever voor een speler met minder talent maar met veel ambitie, die een geweldige carrière wil opbouwen, dan voor iemand die al een carrière achter de rug heeft en zijn geld heeft verdiend.