Inheemse regisseur Banchi Hanuse heeft brede erkenning gekregen voor haar documentaire Ceremony, die de diepe culturele banden van de Nuxalk met de Bella Coola-vallei onderzoekt. De film won onlangs de publieksprijs op SXSW, een DGC Award op Hot Docs en de First Nations Award op het Sydney Film Festival. Hij wordt op 19 juni vertoond op het Bentonville Film Festival.
Hanuse, woonachtig in de Bella Coola-vallei in British Columbia, besteedde twaalf jaar aan het maken van het project. Ze richt zich op het verdwijnen van de ooligan uit de Bella Coola-rivier, een soort die centraal staat in het Nuxalk-leven voor voedsel en de daaruit gewonnen olie. De traditionele bereiding van die olie versterkt familie- en gemeenschapsbanden over generaties heen.
De regisseur legt haar bedoeling duidelijk uit. "Een groot deel van het doel was om te helen, het verleden te helen, en ons ook comfortabel te maken om terug te keren naar de manier waarop we vroeger leefden", zegt ze. Ze voegt eraan toe dat het verhaal een bredere boodschap draagt over in harmonie met de natuur leven voor collectief overleven.
In het middelpunt van de film staan twee lokale Nuxalk-biologen die werken aan het herstel van de ooliganpopulatie. Hun inspanningen openen deuren naar bredere discussies over geschiedenis en gebruiken. Nuxalk Radio, mede opgericht door Hanuse, speelt een prominente rol als platform waar gemeenschapsleden vrijuit spreken over hun ervaringen en kennis.
Het is gemaakt voor de Nuxalk-gemeenschap, en ik wilde echt dat het een helend werk zou zijn, dat zou bijdragen aan onze heling en aan het versterken van de gemeenschap.
Prachtig beeldmateriaal van de rivieren, bergen en bossen in de vallei creëert een meditatieve sfeer. Animatiesequenties, geleid door inheemse kunstenaar Jay White met ontwerpen van Hanuse' nicht Anuximana Jade Hanuse, voeren kijkers mee naar traditionele spirituele overtuigingen en historische verhalen.
Hanuse wilde het publiek opnieuw verbinden met een oudere manier van leven. Ze beschrijft animatie als het ideale middel om communicatie met dieren, bovennatuurlijke werelden en de natuur in harmonie weer te geven.
De documentaire onderzoekt ook de pokkenepidemie van 1862 die de Nuxalk-bevolking onder koloniale druk verwoestte. Hanuse gebruikt meer dan een eeuw oude beelden van overlevenden om zowel de omvang van het verlies als de blijvende kracht van haar volk te illustreren.
Ik vond de hele sequentie persoonlijk uitdagend om mee om te gaan, omdat ik dit verhaal altijd al kende, maar om er echt bij stil te staan en te denken: verdorie, dit is gek.
Hanuse beschrijft haar persoonlijke reis als essentieel voor het voltooien van het werk. Ze bad elk jaar samen met haar gemeenschap tot het project het twaalfde jaar bereikte en eindelijk tot stand kwam. De titel Ceremony weerspiegelt dat lange, bijna rituele proces van heling en verhalen vertellen.