In traditionele contracten zijn zowel de werknemer als het bedrijf gebonden aan de overeengekomen voorwaarden. Als de werklast afneemt, kan de werkgever de diensten van de werknemer niet zomaar stopzetten; deze moet zich zoals gewoonlijk op zijn post melden.
De realiteit verandert volledig in Australië. Volgens Camila Maggi, een Argentijnse die daar al acht jaar werkt, kunnen zowel werknemers als bazen de werktijd op een bepaald moment verminderen zonder grote complicaties.
Maggi deelde onlangs een geval dat haar persoonlijk overkwam. Ze werd gebeld om een bouwplaats schoon te maken, maar bij aankomst werd haar meegedeeld dat ze haar niet meer nodig hadden. In een video op haar sociale media maakte ze een grap over de situatie: “Fucking Australia”.
De meeste banen die Maggi doet, vallen onder casual contracten. Dit betekent dat noch de werknemer een wettelijke verplichting heeft tegenover de werkgever, noch de werkgever tegenover de werknemer. Als iemand zich niet goed voelt en besluit niet te komen, zijn er geen contractuele gevolgen. Evenzo kan het bedrijf een dienst annuleren zonder voorafgaande kennisgeving.
Deze overeenkomsten zijn beperkt tot zeer korte periodes en worden gebruikt voor taken die geen deel uitmaken van de gebruikelijke activiteiten van het bedrijf. Ze vervangen geen permanente contracten en dekken de dagelijkse werking van het bedrijf niet.
De meeste banen die we doen zijn met een casual contract. Dat betekent dat jij geen verantwoordelijkheid hebt tegenover de werkgever, en zij ook niet tegenover jou.