Castlevania Dawn of Sorrow is een van de sterkste delen uit de serie dankzij het tactische soulsysteem

De DS-klassieker uit 2004 blijft twee decennia later imponeren door de diepe gevechtsvariatie, memorabele verkenning en boeiende personageverhalen.

Castlevania Dawn of Sorrow bouwt rechtstreeks voort op de basis van Symphony of the Night en introduceert een tactisch soulsysteem dat protagonist Soma Cruz een van de grootste arsenalen uit de hele serie geeft. Het resultaat is een Metroidvania die verkenning en gevechten omzet in een experimenteel speelterrein vol creatieve speelstijlen.

Verhaal zet Aria of Sorrow voort met nieuwe inzet

Het spel begint na de gebeurtenissen van Aria of Sorrow op de Game Boy Advance. Soma Cruz denkt dat hij de burcht en de dreiging om de volgende Dracula te worden achter zich heeft gelaten. Een sekte genaamd With Light, onder leiding van Celia Fortner, heeft andere plannen. De groep reconstrueert Dracula's burcht en vult die met monsters om Soma terug te lokken en de duisternis in hem te wekken.

Het uitgangspunt voegt emotioneel gewicht toe terwijl Soma vecht om zijn ziel niet te laten verteren. Ondersteunende personages zoals Julius Belmont en Yoko Belnades keren terug om mee te helpen bij het onderzoek en verbinden het verhaal met eerdere delen uit de serie.

Tactisch soulsysteem zorgt voor eindeloze gevechtsvariatie

Het soulsysteem blijft het opvallendste kenmerk. Spelers absorberen de essentie van verslagen vijanden en rusten die uit in drie categorieën. Enchant souls geven passieve bonussen zoals verhoogde geluk of gezondheidsregeneratie. Bullet souls verbruiken magiepunten om aanvallen te ontketenen, variërend van een schreeuwende Mandragora-bom tot krachtige gebiedseffecten zoals de Erinys of Axe Armor.

Ability souls geven essentiële bewegingsupgrades zoals dubbele sprong, tijdstop en zweven in de lucht. Deze krachten maken Soma responsief en krachtig, met soepele besturing die onder meer backdashes, neerwaartse trappen en stijlvolle flips omvat.

Verkenning en sfeer vangen de klassieke Castlevania-sfeer

Het kasteelontwerp beloont zorgvuldige verkenning met slim afgesloten gebieden die opengaan zodra spelers de juiste souls hebben verworven. Opvallende locaties zijn onder meer een pianotoetsen-gang, een waakzaam schilderij in de manticore-hal, de psychedelische Abyss en een reconstructie van het allereerste Castlevania-niveau in de Silenced Ruins met geremixte muziek.

De soundtrack behoort tot de beste uit de serie, met nummers zoals Pitch Black Intrusion in het Lost Village die spelers aanmoedigen om even te blijven luisteren. Bossgevechten variëren van terugkerende bedreigingen zoals Balore en Death tot inventieve nieuwe gevechten zoals de poppenmeester en de spiegelverbergende Paranoia.

Progressie en moeilijkheidsbalans brengen afwegingen met zich mee

Hoewel ervaringsniveaus tellen, bepalen slimme soulcombinaties vaak het succes in zwaardere gevechten. De touch-screen magische zegels die nodig zijn om bazen permanent te verslaan vereisen oefening maar voegen een uniek accent toe, later aangepast naar knoppen in moderne ports.

Sommige spelers vinden dat het spel makkelijker wordt dan bedoeld. Uitgebreid farmen voor zeldzame souls zoals de Valkyrie of Final Guard kan leiden tot overlevelen, waardoor veel ontmoetingen eenvoudige zaken worden. De ontwikkelaar voegde een hard mode en Julius mode toe om de replaywaarde te vergroten.

Meerdere eindes en ontgrendelbare modi belonen voltooiing

Keuzes leiden tot verschillende conclusies. In een pad slaagt Celia erin Soma naar de duisternis te duwen, waardoor Julius mode wordt ontgrendeld waarin spelers Julius, Yoko en Alucard besturen in een Castlevania III-achtige teamstijl. De modus eindigt met een nostalgisch bossgevecht tegen een gecorrumpeerde Soma.

De totale speeltijd bedraagt ongeveer negen uur voor een eerste run, hoewel de overvloed aan souls, geheime gebieden en post-game content verdere verkenning aanmoedigt. De port uit 2024 biedt de meest toegankelijke manier om de titel vandaag te ervaren, hoewel sommige fans nog steeds de voorkeur geven aan de originele DS-hardware om nostalgische redenen.

Tags bij dit artikel