Martin Scorsese heeft in bijna zeven decennia lovenswaardige films geregisseerd, maar zijn werk wordt vaak teruggebracht tot misdaaddrama's rond de georganiseerde misdaad. Zijn uitgebreide oeuvre omvat speelfilms, documentaires en korte films die veel verder gaan dan het schouwspel van de onderwereld. Casino, zijn epische film uit 1995 die zich afspeelt in Las Vegas, springt eruit als een van zijn meest ambitieuze en minst gewaardeerde prestaties te midden van latere triomfen zoals The Irishman en Killers of the Flower Moon.

Casino verruimt het bereik van Scorsese's misdaadverhalen

Kijkers trekken vaak lijnen tussen Casino en Goodfellas vanwege de gedeelde sterren Robert De Niro en Joe Pesci, de voice-oververtelling vanuit meerdere invalshoeken en de klassieke opkomst-en-ondergangstructuur. Die oppervlakkige overeenkomsten vervagen wanneer de grotere ideeën in beeld komen. Scorsese gebruikte Casino om de corrosieve kern van het Amerikaanse kapitalisme te onderzoeken op manieren die latere projecten zoals The Wolf of Wall Street direct beïnvloedden.

Cinematograaf Robert Richardson gaf de film een gepolijste, weelderige uitstraling die het verblindende oppervlak van Las Vegas vastlegt terwijl hij de leegte daaronder suggereert. Het verhaal volgt gokexpert Sam Ace Rothstein, zijn vrouw Ginger en maffia-associate Nicky Santoro, maar de personages dienen als symbolen van verschuivende economische macht. Oude operators verliezen terrein aan corporaties en financiële constructies, een thema dat tot op de dag van vandaag resoneert.

Hebzucht en controle drijven het donkere hart van Casino

De woestijnsetting maakt van Las Vegas een moderne frontier waar buitenstaanders het opnemen tegen gevestigde instituties. Ace houdt strenge controle over elk detail van zijn casino tot persoonlijke begeerte zijn discipline verstoort. Sharon Stone levert een magnetische prestatie als Ginger, de volatiele figuur die de hele operatie overhoophaalt. Haar aanwezigheid dwingt Ace om de distantie op te geven die ooit succes garandeerde.

De film sluit af met beelden van iconische casino's die worden gesloopt, waarmee wordt benadrukt hoe individuele operators plaatsmaken voor grotere corporatieve krachten. Scorsese kadert het verhaal met de visuele taal van klassieke westerns en plaatst meedogenloze figuren tegen een onverbiddelijk landschap waar het huis uiteindelijk wint. Kijkers hebben nog één laatste kans om de film te streamen op Netflix voordat hij op 1 juni verdwijnt.