Carrie Coon omarmt onbeminnelijke rollen en verkent cultdynamieken in 'The Liberation'

De actrice ontvangt de eerste Luminary Award van VIFF en bespreekt trauma, gemeenschapsverlies en haar aanpak van complexe personages.

Carrie Coon heeft nooit gestreefd naar goedkeuring van het publiek. De actrice, bekend van projecten als 'The Leftovers', 'The White Lotus' en 'The Gilded Age', geeft de voorkeur aan personages die zich niet makkelijk laten sympathiseren.

Ze deelde dit perspectief tijdens het Vancouver International Film Festival, waar ze de eerste Luminary Award voor acteerprestaties in ontvangst nam.

Trauma en alternatieve gemeenschappen in The Liberation

Coon speelt in Guy Nattiv's 'The Liberation', opgenomen op Vancouver Island. In het verhaal vertolkt ze Rita, een Holocaust-overlevende die haar familie in de steek laat voor een vrouwencult onder leiding van een charismatische figuur gespeeld door Lily James. Het project is gebaseerd op Nattiv's grootmoeder, wiens Yad Vashem-getuigenis Coon grondig bestudeerde.

Ik was enorm gefascineerd door haar. Juist de kwetsbaarheid. Hoe moeilijk het was. Het feit dat ze het alleen kon toen ze diep in de cult zat.

— Carrie Coon, Interview tijdens Vancouver International Film Festival

De film onderzoekt waarom intelligente mensen hun conventionele leven verruilen voor randgroepen. Coon merkt op dat cultleden vaak zoekenden zijn in plaats van naïeve slachtoffers, wat hun verhalen des te verontrustender maakt.

Oordeel vermijden in acteren en leven

Coon hanteert dezelfde niet-oordelende blik in haar rollen. Ze vindt dat acteurs personages volledig moeten belichamen, ook als die extreme daden kunnen plegen, om ze authentiek neer te zetten.

Deze houding reikt verder dan het scherm. Ze ziet maatschappelijke normen als geconstrueerde afspraken die mensen via schaamte afdwingen, terwijl geen daarvan een inherente waarheid bezit.

Theaterwortels en de overstap naar televisie

Een Broadway-overname van Steppenwolf Theatre's 'Who's Afraid of Virginia Woolf?' betekende een keerpunt. Zonder die productie vermoedt Coon dat ze in het regionale theater zou zijn gebleven, een sector die volgens haar te lijden heeft onder gebrek aan financiering.

Ze waardeert theater omdat acteurs er leren om live publiek te lezen, een vaardigheid die in film en tv minder voorhanden is. Televisie biedt tegenwoordig rijkere rollen voor vrouwen boven de vijftig, zoals recente Emmy-overwinningen laten zien, terwijl film achterblijft in het nemen van risico's.

Afbrokkelende gemeenschappen en de zoektocht naar verbondenheid

'The Liberation' belicht ook het verdwijnen van gedeelde ruimtes. Coon stelt dat moderne isolatie door thuiswerken en sociale media een vacuüm creëert dat sekten of extreme ideologieën kunnen opvullen.

Ze pleit voor het opbouwen van sterkere gemeenschappen in plaats van die simpelweg te veroordelen. Voor haar latere jaren hoopt Coon omringd te zijn door bewonderde vrouwen die ze haar 'crones' en 'witches' noemt.

Tags bij dit artikel