Carmen Castillón wint bij comeback in padel na longinfarcten in Italy Major

Carmen Castillón is terug op het professionele padelcircuit met een vastberadenheid die velen niet hadden verwacht. De 24-jarige speelster uit Málaga heeft haar eerste wedstrijden gespeeld in de Italy Major van Premier Padel na een jaar afwezigheid door longtrombose die leidde tot longinfarcten.

De studente Psychologie uit Málaga heeft niet alleen haar rentree gemaakt, maar ook drie overwinningen op rij geboekt, waarvan de laatste haar eerste zege in de hoofdtabel van het toernooi in Rome. Minuten na haar laatste succes beschreef Castillón haar emoties: “Ik ben enorm ontroerd, ik kan het niet beschrijven. Ik ben zo, zo gelukkig. Ik voel me heel enthousiast en dankbaar, ik vind zelfs geen woorden.”

Castillón overwint diagnose die haar carrière bedreigde

Precies een jaar geleden begon de speelster hevige pijn in ribben en borstkas te voelen, samen met ademhalingsproblemen. Onderzoeken toonden longtrombose aan, veroorzaakt door vele vliegreizen, gebrek aan beweging tijdens de reizen en het gebruik van hormonale anticonceptie. Het resultaat was een longembolie die haar twaalf maanden van de baan hield.

Het proces was bijzonder zwaar. Castillón verloor elf kilo, kreeg meerdere infecties en brak een teen. “Mijn eerste gedachte bij de diagnose was mijn moeder. Ik wilde haar en de mensen die van me houden beschermen, omdat ik wist dat ik hierdoorheen zou komen”, herinnert ze zich. Haar familie en het voorbeeld van haar oma, die ze een “constante krijger” noemt, waren haar grootste steun.

Emotionele terugkeer en valse medische alarmering

De terugkeer verliep niet zonder hobbels. Enkele uren voor haar debuut op het Foro Italico moest Castillón naar het ziekenhuis vanwege buikklachten die de medische staf van het circuit vreesde als blindedarmontsteking. Na onderzoek bleek het een vals alarm. Twee uur later stond ze al op de baan.

De speelster waardeert elk klein succes sinds haar terugkeer. “Ik was zenuwachtiger voor de comeback dan nu. Ik zie het leven anders, ik ben dankbaar dat ik kan ademen en lopen. Dat waren dingen die een jaar geleden ondenkbaar waren”, zegt ze. Na de overwinning dacht ze meteen aan haar moeder: “Ze heeft enorm geleden. Ik had flashbacks aan het ziekenhuis, toen ik niet kon ademen en mijn moeder me met een lepel voerde.”