Het Cannes Film Festival begon dinsdag aan zijn nieuwste editie in klassieke Franse stijl. De selectie voor de openingsavond was The Electric Kiss, een romantische komedie die zich afspeelt in Parijs in 1928 en verlies, bedrog en een hernieuwde waardering voor het leven en de creativiteit mengt.

Veteraan regisseur levert publiekvriendelijke opener

Veteraan filmmaker Pierre Salvadori regisseerde de film, die buiten de hoofdcompetitie in première ging. Bekend van eerdere werken zoals After You en Priceless, biedt Salvadori een zacht oudmodisch verhaal dat publiek zou moeten aanspreken dat op zoek is naar lichtere kost tijdens het 11-daagse evenement.

Kermisschema leidt tot onverwachte romance

Het verhaal volgt Suzanne, gespeeld door Anaïs Demoustier, een worstelende kermisartieste die geld verdient door elektrische schok-kussen aan klanten te geven. Wanhopig op zoek naar geld, wendt ze zich tot kleinschalige diefstal en komt in aanraking met de rouwende schilder Antoine Balestro, gespeeld door Pio Marmaï. Antoine gelooft dat zij een helderziende is die hem kan helpen contact op te nemen met zijn overleden vrouw Irene, gespeeld in flashbacks door Vimala Pons.

Suzanne grijpt de kans om de list voort te zetten. Antoine's manager Armand, gespeeld door Gilles Lellouche, ontdekt al snel de misleiding maar stemt ermee in de scherts voort te zetten zodra hij merkt dat het Antoine's artistieke drive hernieuwt. De situatie wordt complexer naarmate hedendaagse gebeurtenissen overlappen met herinneringen aan Antoine's huwelijk en er een nieuwe band ontstaat tussen hem en Suzanne.

Subtiele komedie en sterke cast springen in het oog

Salvadori en co-auteurs Benjamin Charbit en Benoit Graffin vermijden brede farce ondanks het uitgangspunt. Ze houden de toon warm en romantisch terwijl ze verdriet met zorg behandelen. De cast levert consistent sterk werk, aangevoerd door Marmaï's oprechte vertolking van de kunstenaar die nooit iemand misleidt. Demoustier en Pons brengen diepgang in de twee vrouwen in zijn leven, terwijl Lellouche betrouwbare charme toevoegt als de pragmatische manager.

Visuele stijl en muziek versterken de periode-setting

De film profiteert van gepolijst vakmanschap. Cameraman Julien Poupard, production designer Angelo Zamparutti en componist Camille Bazbaz krijgen allemaal lof voor het creëren van een aantrekkelijke jaren twintig-sfeer die de emotionele kern van het verhaal ondersteunt.

Met een lengte van twee uur en twee minuten dient The Electric Kiss zijn doel als festivalopener. Het biedt een toegankelijke, feelgood-ingang voordat de zwaardere drama's in de competitie arriveren. Producent Philippe Martin hield toezicht op het project, dat internationaal wordt verkocht door Playtime.