Canarische jeugdopleiding stuwt terugkeer Tenerife en succes vrouwenteam in Liga F

Meer dan tweeduizend kilometer van het vasteland bewijst het voetbal op Tenerife dat insulair zijn geen onoverkomelijke beperking meer is. CD Tenerife keert minder dan een jaar na de degradatie terug naar Segunda División en doet dat met het stempel van de eigen jeugdopleiding. Tegelijkertijd sluit Tenerife Femenino het seizoen af op de vierde plaats in Liga F, exporteert speelsters van topniveau en verstevigt een project dat lokaal talent vooropstelt.

Nieuwe leiding vertrouwt op talent uit de eigen jeugd

Pier Luigi Cherubino, clublegende en voormalig international, vat de mentaliteitsverandering samen: “Tenerife heeft een van de beste jeugdopleidingen van Spanje”. Jarenlang zagen lokale spelers dat externe aanwinsten hoger werden gewaardeerd. Vandaag hebben voorzitter Felipe Mimbrañes, vicevoorzitter Ayoze García en hoofdaandeelhouder Rayco García gekozen voor de eigen jongeren omdat “de grondstof tot de beste van Spanje behoort”.

David Rodríguez, derde aanvoerder van het eerste elftal, belichaamt die ontwikkeling. “Ik ben hier opgegroeid, ik ben van de club en heb alle jeugdelftallen doorlopen”, legt de verdediger uit. Zijn promotie naar Segunda División vormt de afsluiting van een traject dat begon in de jeugd en uitmondt in de terugkeer van het team naar het profvoetbal.

Tenerife Femenino leidt met Canarische speelsters

Sergio Batista, voorzitter van Tenerife Femenino, verklaart zich “verliefd op de jeugdopleiding”. In de wedstrijden staan zes tot zeven speelsters van het eiland in de basis, iets wat geen enkele andere club in de Spaanse vrouwencompetitie evenaart. Sandro Arrufat, bestuurslid van het team, voegt toe dat de keuze voor lokale speelsters cruciaal is geweest voor de recente promotie van het mannenelftal en voor het behoud van de concurrentiekracht in de vrouwenelite.

Het voorbeeld van Carolina Ferrera, op vijftienjarige leeftijd al door Barcelona aangetrokken, toont de marktwaarde die het Canarische talent heeft bereikt. “Wij zijn het tweede team met het grootste nationale prestige dankzij de opbrengst van de jeugdopleiding”, stelt Batista, alleen achter Barcelona.

Ramos-tweeling leidt de terugkeer zonder te emigreren

Noelia en Natalia Ramos, toonaangevende speelsters in Liga F, keerden terug naar het eiland na passages bij Levante en Sevilla. Vandaag leiden ze het eerste elftal en vormen ze de nieuwe generaties via Campus Ramos. “We willen dat kinderen vechten voor hun dromen”, zegt Natalia, clubtopscorer. Noelia, beste keepster van Liga F, benadrukt dat succes op de Canarische Eilanden nu mogelijk is zonder dat emigratie verplicht is.

Insulariteit blijft een uitdaging, maar geen veroordeling

Cherubino herinnert aan zijn eigen verblijf in ballingschap: hij schitterde bij Sporting en Betis voordat hij als ster terugkeerde. David Rodríguez maakte iets vergelijkbaars mee toen hij in 2023 werd uitgeleend aan Antequera. “Ik moest een jaar weg, maar het was een leerervaring”, vertelt hij. Vandaag wil de club dat zo’n stap naar buiten een optie is en geen noodzaak.

Batista erkent dat de reizen om de veertien dagen beperkend werken, maar weigert het als excuus te gebruiken: “Het hoort bij ons DNA”. Het doel is dat talent niet meer hoeft te vertrekken bij gebrek aan kansen.

Canarisch DNA: techniek, bescheidenheid en vechtlust

De speelstijl op de eilanden kenmerkt zich door rust, associatief spel en verfijnde individuele techniek. Natalia Ramos vat het samen: “Het meest kenmerkende van de Canarische speler is techniek en kwaliteit”. De tweeling benadrukt ook de bescheidenheid die wordt meegegeven vanuit de pleinen van La Laguna: “Deze club komt uit de modder… Krijgers zijn is een DNA dat inherent is”.

Het publiek reageert met cijfers die die verbondenheid weerspiegelen. Gemiddeld reizen driehonderd supporters mee met het team en in het Heliodoro ligt het gemiddelde publieksaantal boven de dertienduizend toeschouwers per wedstrijd.

De jeugdopleiding genereert inkomsten en garandeert het voortbestaan

Arrufat is duidelijk: “Als je investeert in de basis en jaren later een speelster verkoopt, verdien je de investering ruimschoots terug”. Voorbeelden zoals de transfer van Amani naar Bayern voor bijna driehonderdduizend euro of de terugkeer van Koko na acht seizoenen in Saoedi-Arabië tonen dat het model rendabel is. Die inkomsten worden opnieuw geïnvesteerd in de lagere jeugdelftallen.

Cherubino sluit de cirkel met een reflectie over de verantwoordelijkheid die het dragen van het clubembleem met zich meebrengt: “Voor een speler van buitenaf kan een slechte wedstrijd betekenen dat hij wil vertrekken; voor de eigen jeugdspeler is de druk groter door het gewicht van het embleem”. Midden in de Atlantische Oceaan is Tenerife gestopt met wachten op wonderen en begint ze ze zelf te maken met hard werken en geloof in eigen kunnen.