De confrontatie tussen Canada en Qatar liet een reeks beelden achter die een vanaf de eerste minuut onevenwichtige wedstrijd samenvatten. Hoewel het Aziatische team met elf spelers begon, toonden de Noord-Amerikanen duidelijke superioriteit en behielden ze de controle zelfs na de twee rode kaarten die de tegenstander tot negen man reduceerden.
Canada verslapte het tempo geen moment tijdens de wedstrijd. Niet bij gelijke aantallen, noch bij een of twee man meer. Na de tweede rode kaart, met al zes doelpunten op het bord, bleef het Noord-Amerikaanse team druk uitoefenen en meer kansen zoeken in plaats van het resultaat te beheren.
De Chileense arbiter kende negen minuten extra tijd toe, een beslissing die slecht viel bij de bank van Qatar. Toen er een zevende doelpunt viel, verlengde de scheidsrechter de speeltijd nog verder, wat de Aziatische spelers volstrekt overbodig vonden.
De Canadese spelers kozen ervoor om door te blijven aanvallen in plaats van de bal rond te spelen tot het einde. Deze houding maakte de Spaanse bondscoach van Qatar zichtbaar boos, die meteen zijn Canadese collega op de bank aansprak.
Na het fluitsignaal liepen de Qatarese spelers direct op hun tegenstanders af om uitleg te vragen. Hoewel een constante inspanning meestal als respect wordt gezien, zorgde die houding in een 9-tegen-11-situatie voor ongenoegen bij de aanwezigen.
De Amerikaanse bondscoach van Canada vierde de zege met het publiek en wees meermaals op de zes gescoorde doelpunten. Iedere waarnemer kan zelf beoordelen waar de grens ligt in dit soort situaties.