Documentairemaker Brian Lindstrom overleed op 65-jarige leeftijd op de ochtend van 15 mei na een snelle achteruitgang door een zeldzame neurologische aandoening. Zijn vrouw, auteur Cheryl Strayed, deelde het nieuws op Instagram met een diep persoonlijke boodschap die zowel de diepgang van hun verlies als de stille kracht die zijn laatste momenten kenmerkte, vastlegde.
Strayed beschreef hoe Lindstrom de dood tegemoet trad met dezelfde eigenschappen die zijn leven hadden gevormd. Ze schreef dat hij stierf met zachtheid, moed, waardigheid en dankbaarheid. De kinderen van het stel, Carver en Bobbi, waren bij haar aan zijn bed toen hij zijn laatste adem uitblies, en ze beloofde dat ze hem voor altijd in hun hart zouden dragen.
Wat een enorm geluk om meer dan dertig jaar zijn partner te zijn geweest. We hielden van elkaar en van onze kinderen met diepe toewijding en oprecht plezier. Hij was een geweldige echtgenoot. Hij was de meest fantastische vader.
Ze benadrukte dat elk handelen van Lindstrom voortkwam uit vriendelijkheid, medeleven en vrijgevigheid. Hij zag het goede in iedereen en geloofde dat elke persoon heilig en verlossingswaardig was, een overtuiging die zowel zijn persoonlijke relaties als zijn creatieve werk stuurde.
In zijn documentaires richtte Lindstrom zijn camera op mensen die vaak genegeerd of afgedaan werden door de samenleving. Strayed merkte op dat hij de metaforische X op de gemarginaliseerden uitwiste en in plaats daarvan hun inherente waarde en groeipotentieel onthulde. Zijn films verkenden het leven van gedetineerde moeders en hun kinderen, mensen die worstelen met psychische aandoeningen en verslaving, en tieners die te maken hebben met dakloosheid, pleegzorg en detentiecentra.
Tot zijn opmerkelijke werken behoort de speelfilm Lost Angel: The Genius of Judee Sill, die hij regisseerde en produceerde. Hij maakte ook Alien Boy: The Life and Death of James Chasse, waarvoor hij meeschreef en produceerde, evenals korte films zoals Mothering Inside en Community Acupuncture: The Calmest Revolution Ever Staged.
De aandoening die zijn leven beëindigde, Progressive Supranuclear Palsy, beschadigt zenuwcellen in hersengebieden die beweging, evenwicht en cognitie regelen. Strayed had de diagnose slechts enkele weken eerder bekendgemaakt en beschreef het als een ernstige en fatale ziekte. De ziekte verloopt snel en ontneemt patiënten vaak binnen korte tijd hun mobiliteit en zelfstandigheid.
Strayed sloot haar eerbetoon af door te wijzen op de kinderen van het stel als Lindstrom’s grootste nalatenschap. Ze prees hun waardigheid en veerkracht tijdens zijn laatste weken, eigenschappen die ze rechtstreeks herleidde tot de liefde die hij hun dagelijks gaf. Terwijl het gezin nu diep verdriet ervaart, uitte ze de hoop dat zijn blijvende licht hen verder zal blijven leiden.