Brad Bird wekt decennia-oude noirvisie tot leven in Netflix-animatiefilm Ray Gunn

De regisseur van The Incredibles werkt samen met Michael Giacchino aan een detectiveverhaal met pg-rating dat retrofuturisme, aliens en klassiek misdaaddrama combineert.

Veteraan Brad Bird brengt een project dat hij al in de jaren negentig bedacht deze december naar Netflix. De animatiefilm Ray Gunn heeft Sam Rockwell in de hoofdrol als een keiharde privédetective die zich beweegt in een retrofuturistische stad vol mensen en aliens. Scarlett Johansson spreekt de raadselachtige zangeres Venus Nova in, wier zaak de hoofdpersoon in steeds grotere problemen stort.

Dertig jaar volharding leidt tot première van Ray Gunn

Bird schreef het oorspronkelijke scenario in de jaren negentig, maar fusies bij filmbedrijven zorgden destijds voor vertraging. Hij kwam herhaaldelijk terug op het idee en deelde al in 2003 vroege details met componist Michael Giacchino tijdens het werk aan The Incredibles. Het duo hield de samenwerking in stand over meerdere succesvolle projecten heen. Giacchino benadrukt dat hun gedeelde focus op personagegedreven verhalen en cinematografisch vermaak de basis vormt voor de nieuwe score.

Giacchino componeert kenmerkende score geïnspireerd op klassieke noir

Giacchino begon vrijwel direct na het horen van het uitgangspunt met de muziek en putte daarbij uit films als The Maltese Falcon. Hij begint composities aan de piano en breidt die later uit tot een volledig orkest, met als doel een emotionele diepgang die uniek is voor dit verhaal. Bird merkt speels op dat Giacchino’s achternaam ‘klein jasje’ betekent, waarmee hij hun lange vriendschap en de behoefte aan een perfect op maat gemaakte soundtrack benadrukt.

Film richt zich met pg-rating op volwassenen en oudere kinderen

Anders dan veel animatiefilms die zich richten op jonge kinderen of juist alleen voor volwassenen bedoeld zijn, neemt Ray Gunn een middenpositie in. Met een pg-rating vanwege geweld, actie, taal, suggestieve elementen en thematiek wil de film het beeld verruimen van wat animatie kan bereiken. Vroege beelden wijzen op een verfijnde toon die zowel trouwe fans van het medium als kijkers die zichzelf zelden in animatiefilms herkennen, respecteert.

Visueel ontwerp combineert art deco, retrofuturisme en realisme

De fictieve stad Metropia is geïnspireerd op de New York World’s Fair van 1939, maar verkent ook de duistere onderstromingen onder het glanzende oppervlak. Ontwerpers combineerden de architectuur van Hugh Ferriss met Streamline Moderne rondingen en invloeden uit het glasblazen om karakteristieke ronde wolkenkrabbers te creëren. Animatoren besteedden veel aandacht aan realistische beweging van haar en kleding, wat resulteerde in tientallen kostuumwisselingen voor de hoofdpersonages. Alienontwerpen mengen organische monsterelementen met mechanische details om in de technologische setting te passen.

Verhaal volgt noirtradities met moderne animatietwist

Ray Gunn eert klassieke noirconventies met moreel complexe personages, schaduwrijk licht en een cynische detective naast een verleidelijke femme fatale. Venus Nova is geïnspireerd op iconen uit de jaren veertig als Lauren Bacall en Veronica Lake. De productie verwijst ook naar Chinatown en andere neo-noirvoorbeelden, terwijl animatie het visuele vocabulaire van dramatische silhouetten en het samenspel van licht en schaduw vernieuwt.

Dit moet een leuke filmervaring worden. Alles daarbovenop is mooi meegenomen.

— Brad Bird, bezoek Collider-studio

Netflix brengt Ray Gunn uit op 18 december. Na meer dan dertig jaar ontwikkeling biedt het project een zeldzame kans om de lang gekoesterde visie van één filmmaker op het scherm te zien, met steun van trouwe medewerkers en een groot streamingplatform.

Tags bij dit artikel