Lucky Strike Entertainment Corp. heeft de afgelopen jaar bijna de helft van zijn marktwaarde verloren, terwijl de kredietbeoordeling van zijn schulden verder is afgezakt naar junkstatus. Het bedrijf, de grootste exploitant in de bowlingsector, krijgt te maken met zwakkere vraag van consumenten en hogere financieringskosten die de hele vrijetijdssector onder druk zetten.
Hogere rentetarieven dwingen bedrijven tot herfinanciering tegen hogere kosten, waardoor de marges onder druk komen bij exploitanten met grote fysieke locaties. Lucky Strike en concurrenten zoals Dave & Buster’s Entertainment Inc. melden tegenvallende resultaten, terwijl countryclubs een dalend ledenaantal noteren. Consumenten met krappe budgetten door inflatie en energieprijzen schrappen discretionaire groepsactiviteiten.
Bowling was ooit een betaalbare, gezinsvriendelijke activiteit die deelnemers uit alle inkomensgroepen trok. Het aantal leden van bowlingcompetities piekte in de jaren zeventig op bijna tien miljoen, maar is nu gedaald tot ongeveer een miljoen. Het aandeel Amerikanen dat op een willekeurige dag bowlt, is al voor de pandemie gestaag gedaald en het land heeft sinds 2001 ongeveer een derde van zijn bowlingcentra verloren.
De Harvard-politicoloog Robert D. Putnam beschreef deze ontwikkeling in zijn boek Bowling Alone uit 2000 en verbond het verdwijnen van bowlingcompetities met een breder verlies aan gemeenschapsbanden en sociaal kapitaal. Dat patroon heeft zich alleen maar versneld nu mensen steeds meer uren alleen en achter schermen doorbrengen.
Recreatiecentra, winkelcentra en andere informele ontmoetingsplekken verdwijnen, waardoor mogelijkheden voor persoonlijk contact afnemen. Zelfs bij concerten of evenementen gaan mensen vaak alleen. Videogames en korte video’s vullen nu de vrije tijd die vroeger met buren of collega’s werd doorgebracht.
Grotere isolatie brengt kosten met zich mee die verder reiken dan de balansen van bedrijven. Zwakkere gemeenschapsnetwerken kunnen eenzaamheid verergeren, de productiviteit op het werk beïnvloeden en informele kanalen beperken waarmee mensen vroeger vacatures hoorden. Hoewel sommige entertainmentcategorieën zoals livemuziek en reizen veerkrachtig blijven, kiezen consumenten steeds vaker voor solitaire bezigheden in plaats van collectieve activiteiten.
Niet alle trends wijzen omlaag. Bioscopen vertonen de eerste tekenen van herstel en platforms zoals Tinder voegen functies toe die bedoeld zijn om persoonlijk contact te bevorderen. Jongere generaties zouden uiteindelijk meer behoefte kunnen krijgen aan face-to-face interactie, waardoor de vraag naar groepsactiviteiten die uit de gratie zijn geraakt mogelijk weer toeneemt.