Zeven jaar nadat hij de Gouden Palm won met Parasite, is Bong Joon Ho terug op het Filmfestival van Cannes met zijn eerste animatiefilm. Het project, getiteld Ally, is sinds 2019 in ontwikkeling en staat gepland voor voltooiing later dit jaar.
De film speelt zich af in de onontdekte wateren van de Stille Zuidzee. Een jonge inktvis wil graag meedoen aan een natuurdocumentaire. De stemmen worden ingesproken door Ayo Edebiri, Bradley Cooper, Dave Bautista en Finn Wolfhard, met Alex Jayne Go als de hoofdrol. Neon heeft de distributierechten voor Noord-Amerika verworven, terwijl Pathé de internationale verkoop regelt buiten Japan en China, waar CJ en Penture de distributie verzorgen.
In een exclusief gesprek met Variety in het Gray D’Albion-hotel in Cannes legde Bong uit waarom hij terugkeert naar dit medium. Zijn allereerste korte film was stop-motionanimatie, een ervaring die hem mentaal uitputte. Die uitdaging bracht hem ertoe twintig jaar lang vooral live-actionprojecten te maken. Toch bleef de aantrekkingskracht van animatie sterk.
Bong putte inspiratie uit het fotoboek The Deep: The Extraordinary Creatures of the Abyss van Claire Nouvian. De beelden toonden vreemde, bijna geanimeerd ogende zeedieren. Een vis leek zich bewust van de camera, wat hem inspireerde tot een verhaal rond dit dier en zijn soortgenoten. In de pikdonkere diepten gebeurt meestal niets, tot er eens per jaar een National Geographic-onderzeeër arriveert. De wezens strijden om zendtijd, tot een bomaanslag het verhaal verandert in een actiefilm waarin ze hun thuis moeten verdedigen.
Bong wilde al lang een actiescène maken die kan wedijveren met het beste werk van George Miller of Hayao Miyazaki. Animatie heft de gebruikelijke beperkingen van live-action op, zoals wegafsluitingen, beperkte rekwisieten en strakke planning. Het formaat geeft hem volledige creatieve controle.
I think at first they might be surprised that it’s an animation and they might find it quite refreshing. But once they actually see the film, they’ll be like, ‘Ok, Bong didn’t go anywhere.’ It’ll be quite familiar to them and they might be happy to see my signatures.
Anders dan Okja, dat een volwassenenrating kreeg door één scène volgens de Netflix-richtlijnen, mikt Ally op een breed publiek. Zelfs basisschoolkinderen kunnen het kijken. Bong dankt zijn eerdere film voor de voorbereiding op een inclusievere aanpak.
Mickey 17 was Bongs eerste project met een grote Hollywoodstudio en een budget van meer dan 100 miljoen dollar. De schaal zorgde voor flinke mentale druk. Hij plant om terug te keren naar kleinere films. Zijn contract garandeerde de definitieve versie en studio- en agententeams hielden hem vrij van externe bemoeienis tijdens de postproductie.
All my films have been released as my director’s final cut, even a movie as big as Mickey 17, and all the good parts of that film and all the bad parts of that film came from me. I take full responsibility.
Dit jaar is het twintig jaar geleden dat Bong begon samen te werken met Tom Quinn, nu copresident van Neon. Hun geschiedenis begon met The Host bij Magnolia Pictures, ging verder met Snowpiercer bij Radius-TWC en bereikte een hoogtepunt toen Quinn Parasite al vroeg aankocht op basis van alleen het script. De hereniging voor Ally voelt extra betekenisvol voor de regisseur.