Meer dan 250 films van gevestigde festivalfavorieten en opkomende filmmakers worden vertoond op het 70e BFI London Film Festival, dat op 7 oktober begint. Het programma omvat hooggeprofileerde wereldpremières van de animatiefilms Ray Gunn van Brad Bird en Wildwood van Travis Knight.
Elsinore, met Andrew Scott en Olivia Colman in de hoofdrollen, opent de jubileumeditie. The Debut van Jesse Eisenberg dient als slotfilm op 18 oktober. Kristy Matheson, artistiek directeur van BFI Festivals, stelde samen met haar team de selectie samen voor haar vierde festival, met films uit de hele wereld in uiteenlopende genres en stijlen.
Matheson legde uit dat het team zich richtte op de oorsprong van het festival als etalage van de beste films van het jaar. Het evenement blijft Londense publiek opvallende films bieden en biedt bovendien voorpremières van aankomende releases. Het programma reikt ook buiten de hoofdstad via het initiatief LFF on tour.
Animatie neemt dit jaar een prominente plaats in met Ray Gunn en Wildwood als belangrijke wereldpremières. Matheson merkte op dat de vorm ruimte biedt voor inventief vertellen en diepgaande thematische verkenning. Het team waardeert de artistieke kwaliteit van animatie en vermijdt het te bestempelen als uitsluitend voor kinderen. Aanvullende animatiefilms completeren de selectie.
De officiële competitie omvat tien films van internationale regisseurs als Hirokazu Kore-eda, Sergei Loznitsa, Lili Horvát en May el-Toukhy, plus de wereldpremière van een nieuwe film van Carol Morley. Matheson zei dat deze sectie als laatste wordt samengesteld om een beknopt overzicht te geven van actuele cinematografische thema’s, stijlen en stemmen wanneer de films in hun geheel worden bekeken.
Films in de competitie en daarbuiten verkennen humor naast politiek, waaronder The Idiot(s) van Malgorzata Szumowska en Michal Englert. Andere inzendingen onderzoeken creatieve processen en genderdynamieken. In het hele programma richten veel titels zich op gemeenschap, compassie en collectieve identiteit in plaats van individualisme. Voorbeelden zijn All of a Sudden van Ryusuke Hamaguchi en I Love Boosters van Boots Riley, die radicale ideeën combineren met vermakelijke vertellingen.
Matheson benadrukte de opwinding over de Screen Talk van Sofia Coppola in de Royal Festival Hall. Coppola zal spreken over Making Marie Antoinette, een film van haar moeder, waarin het creatieve proces en de uitdagingen voor vrouwelijke kunstenaars centraal staan.
Bijna negentig landen zijn vertegenwoordigd. De cinema uit Zuidoost-Azië blijft groeien in zichtbaarheid. Spanje springt eruit met een bijzonder sterke aanwezigheid dit jaar. Een zeldzaam hoogtepunt komt uit Nepal met Elephants in the Fog, eerder te zien op Cannes.
Britse producties zijn onder meer het regiedebuut Animol van Ashley Walters, samen met Lady, Our Share of Sand, MASC, Queer Edward II en Dependence. Deze titels tonen gevarieerd vertellen en bevestigen de kracht van de Britse cinema.
It seems people are having a bit of a grumble about how it doesn’t seem like a big or a good year for cinema. Maybe I’m just watching different films, but I really didn’t feel at all that this was a weak year for cinema. It’s been so enriching and really creative.
Matheson benadrukte dat elke film individueel wordt benaderd, waardoor thema’s organisch naar voren komen in plaats van via geprogrammeerde keuzes. Het resultaat is een selectie die zowel gevestigde stemmen als frisse perspectieven viert.