Ben Afflecks Netflix-drama Animals slaagt er niet in thriller- of politieke ambities waar te maken

De midbudgetfilm combineert ontvoeringsspanning met commentaar op de Amerikaanse politiek, maar blijkt aan beide kanten onbevredigend.

Netflix' nieuwe drama Animals weet nooit goed wat voor film het wil zijn. Ben Affleck speelt de hoofdrol, regisseert en is mede-auteur van het verhaal over een Los Angeles-kandidaat voor het burgemeesterschap wiens zoon wordt ontvoerd tijdens een halloween-uitje. De opzet belooft een spannende ontvoeringsfilm, maar na een vroege twist slaat de film al snel een andere weg in.

Verhaal draait om Mark Kimbell en zijn moeizame campagne

Affleck vertolkt Mark Kimbell, een voormalige leraar, advocaat en militair die als onafhankelijke kandidaat meedoet aan een nek-aan-nekrace. Hij staat vier punten achter en zet in het geheim het familievermogen op het spel voor een laatste push. Zijn vrouw Abigail, gespeeld door Kerry Washington, heeft haar eigen geheim: een affaire met Ron, vertolkt door Ray Fisher. Het stel worstelt ook met gevoelige kwesties rond hun huishoudster Cecilia en haar illegale vriend Ramon.

Wanneer hun zoon Denny en Ramons zoon Hector worden meegenomen, mijden de Kimbells de politie en huren ze een mysterieuze tussenpersoon in, Dayle, gespeeld door Gillian Anderson. Zij schiet de 7 miljoen dollar losgeld voor, maar eist een groot deel op. Steven Yeun verschijnt als campagnemanager in een hereniging met Affleck.

Politieke thema's en familiegeheimen blijven half uitgewerkt

Affleck mikt op diepere commentaar over politiek, echtelijke leugens en immigratie. Het verhaal onderzoekt hoe Mark familiebelangen afweegt tegen campagnestrategie in een gepolariseerd klimaat. Toch voelen deze lijnen onderontwikkeld en soms ongevoelig, zoals de afloop rond een immigrantenpersonage die botst met de huidige realiteit.

De ontvoerders blijven grotendeels buiten beeld en hun motieven worden slechts licht geschetst. Deze keuze houdt de focus op het gezin, maar laat het verhaal onhandig gestructureerd en zonder spanning achter.

Acteerprestaties en empathie voor personages schieten tekort

Affleck levert een degelijke prestatie, maar slaagt er niet in de morele dilemma's van zijn personage overtuigend over te brengen. Washington's Abigail mist voldoende diepgang, waardoor haar keuzes door het script lijken gedicteerd in plaats van organisch. Andersons Dayle lijkt vaak in een andere, meer genregerichte film te horen.

Mensen zijn dieren die verhalen vertellen.

— Gillian Anderson als Dayle, In de film Animals

Het resultaat is een film die noch thrillerfans noch liefhebbers van doordacht drama tevredenstelt. Met tegenstrijdige ideeën, dunne personages en een opgeblazen gevoel van belangrijkheid laat Animals kijkers waarschijnlijk onbevredigd achter.

Tags bij dit artikel