Alessandro Bastoni vergeet de bitterste nacht uit zijn professionele carrière niet. Aan de vooravond van de confrontatie tussen Frankrijk en Italië, blikt de verdediger van Inter Milaan terug op de pijnlijkste herinneringen van de afgelopen maanden en stuurt een duidelijke boodschap van vastberadenheid.
De Italiaanse verdediger wilde optimisme uitstralen voordat hij de moeilijkere onderwerpen aansneed. "We hebben te veel geschiedenis om hierheen te komen voor een wandelingetje", verzekerde hij, overtuigd dat de selectie de basis legt om weer op het hoogste internationale niveau te kunnen concurreren.
Bastoni verwees ook naar de teleurstelling van het missen van het laatste WK na de nederlaag tegen Bosnië. "Er was veel verdriet en bitterheid na die wedstrijd tegen Bosnië, maar we kunnen het verleden niet beheersen. Wat we wel kunnen beheersen is het heden om onze toekomst te bepalen", reflecteerde hij.
Daarna ging de aandacht naar de wedstrijd tegen Frankrijk en de finale van de Champions League 2025, waarin Inter Milaan met 5-0 verloor van PSG. Tegenover hem staan opnieuw Ousmane Dembélé en Désiré Doué, de hoofdrolspelers van die Parijse demonstratie.
Met ironie reageerde Bastoni op de vraag hoe Dembélé te stoppen: "Gezien hoe het de vorige keer ging toen ik tegen hem speelde, zouden ze het misschien beter niet aan mij kunnen vragen". Vervolgens erkende hij het enorme respect dat hij voor de Franse aanvaller heeft.
Het is helemaal niet makkelijk. Hij is een ongelooflijke speler. We hebben een grote collectieve prestatie nodig, als een team spelen en persoonlijkheid tonen om het balbezit te behouden.
De hardste bekentenis kwam toen hij terugdacht aan de continentale finale. "De avond tegen Dembélé en Doué was de slechtste uit mijn carrière. We stonden tegenover twee van de vijf beste spelers ter wereld", gaf de neroazzurro-verdediger toe.
Toch weigert Bastoni dat die nederlaag zijn loopbaan definieert. Hij verdedigde zijn eigen prestaties en bekritiseerde de overmatige zelfkritiek die volgens hem kenmerkend is voor het Italiaanse voetbal. Voor hem vertegenwoordigt het shirt van de nationale ploeg "zowel een last als een trots".