Basil Da Cunha sluit Reboleira-saga af met 'O Jacaré' op Locarno-competitie

De Portugees-Zwitserse regisseur maakt van de zoektocht naar verborgen geld een levendig ensembleportret van een Lissabonse wijk op de rand van sloop

Basil Da Cunha zet kijkers meteen midden in Reboleira, een hechte wijk in Lissabon, in zijn nieuwste speelfilm “O Jacaré”. Het verhaal volgt bewoners die op zoek gaan naar €180.000 aan verborgen geld met alle mogelijke middelen, terwijl de wijk zelf met sloop wordt bedreigd.

Verkoopagent neemt film in beheer voor wereldpremière

De film is geproduceerd door Thera Production in Zwitserland, met coproductie-ondersteuning van Continue Walking in Portugal en RTS Radio Télévision Suisse. Internationale verkooprechten zijn ondergebracht bij het in Barcelona gevestigde Low Light Films. Oprichter Jainer Morales Mena noemde het project direct een uitschieter na de eerste vertoning.

Vanaf het moment dat we ‘O Jacaré’ zagen, wisten we dat dit een film was die we wilden steunen. We zijn enorm trots dat we hem internationaal mogen vertegenwoordigen en dat we hem naar publiek over de hele wereld kunnen brengen.

— Jainer Morales Mena, oprichter van Low Light Films, verklaring voorafgaand aan de première in Locarno

Regisseur blikt terug op twee decennia in Reboleira

“O Jacaré” is Da Cunha’s laatste film die zich in Reboleira afspeelt. In meer dan twintig jaar is zijn werk verweven geraakt met de gemeenschap. Families hebben generaties lang meegedaan als acteurs, crewleden en getuigen. De regisseur deelde in bruiloften, begrafenissen en het geleidelijke verdwijnen van straten.

De drang om de gebaren, stemmen, humor, muziek en herinneringen van de wijk vast te leggen voordat ze verdwijnen, drijft het project. Zonnige beelden en het ritme van het dagelijks leven staan centraal naast het centrale mysterie.

Ensemblecast vangt collectieve geest

In plaats van één held te volgen, kiest de film voor een groot ensemble dat de overlappende levens in Reboleira weerspiegelt. Elk personage brengt een andere generatie, droom of wond mee. De structuur fungeert ook als een reünie van de cinematografische familie die in vijftien jaar is opgebouwd, met mensen van wie de straten al veranderd zijn of die zijn verhuisd.

Kaapverdische muziek vormt emotioneel landschap

Muziek maakt integraal deel uit van de gemeenschap en fungeert niet als achtergrond. Liedjes van Kaapverdische muzikanten dragen herinnering, ballingschap, viering en melancholie. Ze klinken vanzelf uit auto’s, bars, feesten en huizen. De montageritmes en de energie van de scènes putten uit Kaapverdische funk uit de jaren zeventig, waardoor de film populaire genreplezier omarmt en zelden getoonde figuren een groots cinematografisch aanwezigheid geeft.

Terugkeer naar Locarno voelt als thuiskomst

De selectie voor de internationale competitie van Locarno heeft speciale betekenis voor Da Cunha. Zijn eerste korte film draaide er in 2009 en “O Jacaré” is zijn derde speelfilm die op het festival in première gaat. Het moment brengt de wijk op een van de grootste podia van de cinema en erkent het vertrouwen dat bewoners jarenlang in het project hebben gesteld.

Tags bij dit artikel