Kantemir Balagov keert terug naar de Directors' Fortnight in Cannes met zijn derde speelfilm, een strak gefocust familiedrama dat zich afspeelt binnen een kleine Circassische gemeenschap in New Jersey. De film breidt zijn bereik nooit uit om de bredere diaspora of haar oorsprong te verklaren, maar kiest ervoor om zich te richten op één gespannen vader-zoonband en de stille crises van mannelijkheid die eromheen hangen.

Barry Keoghan brengt onvolwassenheid in de rol van aspirant-kok Azik

Barry Keoghan speelt Azik, een roekeloze en emotioneel onvolwassen vader van een 16-jarige zoon. De castingkeuze werkt vanwege Aziks duidelijke onvolwassenheid, ook al rekt het de geloofwaardigheid in eerste instantie op. Het verhaal begint met de dood van een andere vader en springt snel terug naar een chaotisch kaartspel in het diner waar Azik werkt.

Een indringer met een pistool onderbreekt het spel, maar blijkt Aziks oude vriend Marat te zijn, gespeeld door Harry Melling. De twee mannen belanden in een speelse worstelpartij met Aziks stevige zoon Temir. De volgende dag arriveert Aziks zus Zalya om hem te berispen voor de rommel en eist ze dat hij opruimt voor de lunchdrukte.

Circassische tradities en worstelen verankeren de culturele details van het verhaal

Balagov vult de vroege delen met levendige details over Circassisch eten en gebruiken. Azik droomt ervan een beroemde chef te worden die bekendstaat om zijn delens, een aardappel-kaastaart. Zijn vriend Marat investeert in een tweedehands suikerspinmachine in de hoop op snel geld. Een oude kennis genaamd Aslan biedt Azik een kans om te koken in een restaurant in Newark, maar Azik aarzelt uit loyaliteit aan zijn hoogzwangere zus.

Worstelscènes vormen een andere culturele draad. Temir raakt bevriend met een meisje dat acne op haar rug en nek verbergt. Door deze momenten schetst de film een gemeenschap waarin traditie en alledaagse worstelingen elkaar kruisen zonder ooit belerend te zijn.

Zoon Temir uit zijn teleurstelling over de zwakte van zijn vader

Talha Akdogan levert een sterke prestatie als Temir, die met groeiende afschuw naar de aarzeling van zijn vader kijkt. Na het winnen van een worstelwedstrijd krijgt de jongen een ongemakkelijke beloning wanneer Azik hem meeneemt naar een sekswerker. Temir confronteert zijn vader rechtstreeks en zegt dat hij zwak is. De uitwisseling vangt de centrale spanning van de film zonder die op te lossen.

Film slaat na het eerste uur abrupt om naar verwarrend terrein

Het verhaal behoudt een gritty, handheld-stijl die hint naar een misdaaddrama, maar levert nooit een volledige criminele onderwereld. In plaats daarvan slaat het na het eerste uur om naar vreemd terrein. Een pelikaan die Azik van het strand ontvoert als cadeau voor zijn zus verschijnt zonder waarschuwing. Een vlinderjam die Azik beweert van alles te kunnen maken, wordt het onverklaarde symbool van de titel. Het laatste deel laat meerdere verhaallijnen hangen in een reeks non-sequiturs.

Sterke cast kan het onopgeloste einde van de film niet volledig redden

Keoghan brengt een melancholische ondertoon in Azik die de fixatie van het personage op het bedenken van een naam voor de ongeboren baby van zijn zus en zijn trots op Temirs atletische overwinningen verklaart. Riley Keough verschijnt slechts kort als de scherpzinnige Zalya. Ondanks deze toegewijde prestaties laat de film zijn personages nooit volledig tot leven komen voordat het oplost in verwarring.