Ava DuVernay brengt dezelfde scherpe blik en narratieve kracht naar haar nieuwste project die haar eerdere werk over constitutionele geschiedenis kenmerkten. Op het New York Film Festival onthulde de filmmaker “14th”, een documentaire die de 14e amendement en zijn diepgaande rol in het vormgeven van het moderne Amerika onder de loep neemt.
DuVernay onderzocht eerder het 13e amendement in haar film uit 2016, waarin ze liet zien hoe het einde van de slavernij leidde tot nieuwe vormen van onderdrukking. Haar vervolg richt zich op het 14e amendement, geratificeerd in 1868, dat gelijke bescherming onder de wet beloofde samen met bepalingen over due process, opstand en burgerschap.
Recensenten merken op dat de nieuwe film even goed als de vorige wanhoop en hoop weet te combineren en complexe juridische geschiedenis actueel en relevant maakt. In plaats van een droog academisch betoog toont de film de Grondwet als een levend document onder voortdurende druk.
De documentaire belicht de amendementen na de Burgeroorlog als een fundamentele reset voor het land. Het vestigt de aandacht op figuren als Thaddeus Stevens en de Radical Republicans die meewerkten aan het juridische kader van die tijd. Vier miljoen voormalig tot slaaf gemaakte mensen verkregen het burgerschap, wat leidde tot de verkiezing van ongeveer duizend zwarte vertegenwoordigers en de oprichting van nieuwe gemeenschappen en industrieën.
Het geboorteburgerschap betekende een radicale breuk met Europese tradities van erfelijke status. Toch ondervond deze vooruitgang al snel tegenstand door geweld, de opkomst van de Ku Klux Klan en de mythe van de Lost Cause die de Confederatie romantiseerde.
De film volgt hoe confederale symboliek bleef voortleven in populaire cultuur, van televisieprogramma’s tot muziek, en verbindt deze symbolen met aanhoudende pogingen om de bescherming van het amendement te ondermijnen. Het behandelt de periode tussen de Burgeroorlog en de Tweede Wereldoorlog waarin duizenden lynchpartijen plaatsvonden en Jim Crow-wetten werden ingevoerd.
Experts waaronder burgerrechtenadvocaat Sherrilyn Ifill leveren commentaar op het scherm dat persoonlijke en historische perspectieven aan het gesprek toevoegt. De documentaire gaat ook in op recente gebeurtenissen, waaronder vragen rond de opstandclausule en de gevolgen daarvan voor politieke verkiesbaarheid na 6 januari.
Hoewel de film erkent dat sommige hedendaagse interpretaties het directe bereik van het amendement oprekken, benadrukt het de aanhoudende spanning tussen vooruitgang en terugslag in het Amerikaanse leven. DuVernay presenteert dit ritme als inherent aan het imperfecte streven van het land naar gelijkheid onder de wet.