Het bedenken van het begin en het einde van een omvangrijk verhaal blijkt vaak de lastigste taak voor elke verteller. Dat geldt zeker voor Dungeon Crawler Carl, een serie die is uitgegroeid tot tien geplande boeken met honderden personages en verweven plotlijnen naast het centrale wilde avontuur.
Het op tabletop-rpg’s geïnspireerde verhaal van een kustwachtveteraan en zijn pratende showkat die een door aliens gebouwde dungeon doorkruisen op de resten van de aarde, explodeerde in populariteit in de jaren twintig. Lezers hebben Carl en Princess Donut gevolgd door level-ups, baasgevechten, nieuwe bondgenoten en opeenvolgende verdiepingen. Na de gebeurtenissen in boek 8, getiteld A Parade of Horribles, is het verhaal in de eindfase beland.
Er resteren nog twee boeken in de saga, maar auteur Matt Dinniman schrijft één afsluitend hoofdstuk dat is verdeeld over deel negen en tien. Boek 9 eindigt op een cliffhanger die direct doorloopt in het laatste deel. Dat verschilt van eerdere delen, die elk het bredere verhaal vooruitbrachten en tegelijkertijd zelfstandige verhaallijnen per dungeonverdieping opleverden.
Dinniman noemde het proces verreweg het moeilijkste schrijfwerk dat hij ooit heeft gedaan. Tijdens een interview op New York Comic Con met Collider’s Maggie Lovitt, met audioboekverteller Jeff Hays erbij, benadrukte hij de unieke uitdagingen van het afronden van de serie.
Naast het pad van Carl en Donut door de Celestial Ascendancy moeten nog diverse verhaallijnen worden afgerond. Denk aan verdere onthullingen over Samantha’s achtergrond, de transformatie van Scolopendra van grote dungeonantagonist naar een crawler op level één, en het ware doel van Dungeon Crawler World: Earth. Ook de Syndicate, de Primals en de System AI behoren tot de grootste openstaande vragen.
Dinniman heeft geprobeerd geen nieuwe kleinere verhalen te introduceren die later nog opgelost moeten worden. Omdat er geen extra boeken meer komen, moet elk overgebleven element zijn afgerond tegen boek 10.
Dus het is een uitdaging, en het is een uitdaging om het niet enorm groot te maken. Ik kan mezelf niet toestaan om te zeggen: ‘Oké, ik ga elf boeken schrijven’, en dat doe ik ook niet. Ik moet het verhaal afronden, dus het is heel moeilijk. Maar het is leuk, en daarom doe ik het.
Boek negen en tien hebben momenteel geen officiële titels of publicatiedata. Het negende deel circuleert onder de werktitel The Beautiful Place. Meer details volgen naarmate het werk aan de finale vordert.