Austin Abrams zet zijn drukke najaar voort met twee films die vlak na elkaar uitkomen en het uiterste van zijn fysieke kunnen vragen. In zijn nieuwste project, Whalefall, wordt een jongeman door een potvis opgeslokt, terwijl Resident Evil wereldwijd succes boekt. De twee films plaatsten de acteur in veeleisende situaties die elk hun eigen voorbereiding en herstel vergden.
In Whalefall, mede geschreven en geregisseerd door Brian Duffield, speelt Abrams de student Jay Gardiner. Het personage keert terug naar de Central Coast van Californië nadat zijn vader, gespeeld door Josh Brolin, zelfmoord heeft gepleegd op zee na een terminale kankerdiagnose. Aangespoord door familieleden, waaronder zijn moeder (Elisabeth Shue) en zussen (Jane Levy en Emily Rudd), probeert Jay de resten uit de oceaanbodem te halen. Het plan loopt mis wanneer een walvis die op prooi jaagt hem in één keer opslokt, waardoor hij maar beperkt tijd heeft voordat de zuurstof opraakt.
De productie sloot Abrams op in een praktische walvismaagset waarbij crewleden een gimbal gebruikten om beweging te simuleren. Hij haalde duikbrevetten en bezocht een Caribisch potvissreservaat, waar de dieren onverwacht opdoken. Om aan de uitrusting te wennen liep hij in zijn buurt rond in volledige duikuitrusting, wat op de studioterrein de aandacht van de beveiliging trok toen zijn uiterlijk tijdens het filmen steeds meer verontrustend werd.
Abrams weigerde eerder de moeilijkheidsgraad van de twee projecten te rangschikken. Duffield gaf de voorkeur aan Whalefall omdat de rol in Resident Evil meer bewegingsvrijheid bood. Abrams gaf tijdens het gesprek een genuanceerd oordeel.
Het vermogen om mijn ledematen te bewegen was het fijne aan Resident Evil. Maar beide projecten hebben hun voordelen en nadelen.
Met weinig tijd tussen de opnames kwam Abrams aan voor zijn rol als medisch koerier Bryan in Resident Evil om er ongeschikt uit te zien voor overleving. Hij hield het besluit geheim voor regisseur Zach Cregger tot later, wat parallellen opriep met Ryan Gosling's onbekende voorbereiding voor een ander project jaren eerder.
Ik wilde dat Bryan een type was waar je naar kijkt en denkt: die komt hier niet uit. Ik had gewoon een sterk gevoel dat ik dit moest doen.
Abrams merkte op dat zijn familie gewend is geraakt aan personages die in gevaar verkeren, een patroon dat teruggaat tot zijn vroege rollen. Ze geven de voorkeur aan minder sterfgevallen, maar gaan er over het algemeen goed mee om.
Een vroege versie bevatte meer van een brief van de vader, maar de studio vroeg om die te verwijderen. Abrams weigerde de inhoud te onthullen en benadrukte de waarde van de interpretatie door het publiek.
Als je er je eigen interpretatie aan geeft, kan dat potentieel betekenisvoller en interessanter zijn dan wat er ook geschreven stond.
In een snelvuursegment bevestigde Abrams bepaalde details die op het scherm te zien zijn over bijpersonages, terwijl hij opmerkte dat sommige scriptelementen uit vroege versies, waaronder gewijzigde scènes en personages met een ander geslacht, het uiteindelijke resultaat niet haalden. Hij beschreef gesprekken met de regisseur over belangrijke rekwisietbeslissingen tijdens de postproductie.