Diego Simeone had bij zijn eerste bezoeken aan het Sánchez Pizjuán en Anfield al gewaarschuwd dat zijn team zou evolueren. Die belofte werd duidelijk zichtbaar in de derby tegen Real Madrid en bereikte een nieuw niveau in het RCDE Stadium tegen Espanyol.
In de 89e minuut, met de klok tegen, losten de rojiblancos de wedstrijd op met een collectieve actie die de huidige koers van het project definieerde. Na de aanvankelijke druk van Espanyol met vijf verdedigers te hebben weerstaan, vond Atlético de manier om de wedstrijd open te breken met een precieze sequentie.
Vanaf het moment dat Hancko het lokale offensief met een kopbal wegwerkte tot Baena de bal in het net joeg, verstreek slechts 29 seconden. In die tijd schakelden alle veldspelers van Atlético, behalve Giuliano, twaalf opeenvolgende passes die de perica-verdediging ontmantelden.
De eerste combinaties tussen Hjulmand, Llorente en Mendoza waren bijzonder delicaat. De tussenkomst van Jonathan David hielp de uitbraak aan de rechterkant te verlichten, maar het was Marcos die Baena in het centrum vond om snelheid in de actie te brengen.
Na opnieuw via Hancko te zijn gegaan, trok Grimaldo het veld van de tegenstander in en lanceerde een counter die Julián Álvarez met een dribbel en een cutback naar binnen afrondde voordat hij de 10 bediende. De tijd stond stil op dat moment.
Het doelpunt van Baena was geen geïsoleerd geval. Tegen Sevilla had Lookman al gescoord na de deelname van negen spelers en 22 passes in 71 seconden. Op Anfield sloot Llorente een rondje van 22 balcontacten tussen tien rojiblancos, Oblak inbegrepen, in dezelfde tijd af.
Ook de treffer van Jonathan David tegen de eeuwige rivaal werd door alle veldspelers opgebouwd in 63 seconden en 22 passes. Deze patronen weerspiegelen de consolidatie van een Atlético dat balbezit en collectief spel prioriteert.
De Argentijnse coach heeft een geleidelijke transformatie geleid: eerst met clean sheets en standaardsituaties, daarna met meer scorend vermogen en in de laatste fase zonder een defensieve middenvelder, met Koke als spil. Deze opstelling stelt het team in staat om van achteruit op te bouwen en het balbezit met meer souplesse te behouden.
Het resultaat in Cornellà-el Prat bevestigt dat Atlético bezig is met de opbouw van een eigen stijl gebaseerd op balbezit en collectief spel, die in staat is om wedstrijden in de slotfase met precisie en geduld te beslissen.