De komst van de lente op het zuidelijk halfrond heeft een opmerkelijke verandering gebracht in de Atacamawoestijn, een van de droogste plekken op aarde. Langs de 1.600 kilometer langs de Stille Oceaan en de Andes zijn duizenden wilde bloemen opgekomen die het gebruikelijke rotsachtige landschap in een kleurrijk tapijt veranderen.
Dit fenomeen, bekend als Desierto Florido, heeft dit jaar een zeldzame intensiteit bereikt, zelfs voor de bewoners van de regio. Normaal ziet men in dit gebied uitgestrekte woestijngebieden, maar de huidige omstandigheden hebben een explosie van vegetatie veroorzaakt die zowel locals als bezoekers verrast.
De oorsprong van deze massale bloei ligt in de intense regenval tussen juli en augustus. Op sommige plaatsen werden volumes van 160 tot 190 millimeter gemeten, de hoogste cijfers sinds er neerslaggegevens bestaan vanaf 1950.
Experts koppelen deze toename in neerslag aan het sterkste El Niño-fenomeen van de afgelopen jaren. Daardoor is het huidige Desierto Florido het krachtigste sinds 1997.
Sinds er neerslaggegevens bestaan, zijn dit de meest significante cijfers qua volume: 160, 180, 190 millimeter op sommige plaatsen.
De neerslag activeerde het kiemplasma van de woestijn, waaronder zaden, bollen, knollen en eieren van ongewervelden en reptielen die in rusttoestand verkeerden. Volgens Pizarro zijn er heuvels en bergketens waar al meer dan 30 of 40 jaar geen vegetatie of bloemen meer was waargenomen.
Onder de bloeiende soorten vallen de oranje fluweelbloemen en leeuwenklauwen op, naast andere variëteiten die het landschap dit jaar uitzonderlijk hebben bedekt.