De lente heeft een opmerkelijke verandering gebracht op het zuidelijk halfrond en de Atacamawoestijn toont een ongewoon spektakel. Dit uitgestrekte gebied van 1.600 kilometer, bekend als een van de droogste plekken op aarde tussen de Stille Oceaan en de Andes, is bedekt met wilde bloemen.
Hoewel de bloei kan optreden met de seizoenswisseling, is het buitengewoon in een landschap dat normaal gedomineerd wordt door rotsen en droogte. Lokale bewoners zijn verrast door de omvang van het evenement, dat nu bekend staat als de Bloeiende Woestijn.
De intense regenval tussen juli en augustus is de belangrijkste oorzaak. Op sommige plaatsen werden volumes van 160, 180 en zelfs 190 millimeter bereikt, ongekende cijfers sinds er gegevens zijn vanaf 1950.
Sinds er neerslaggegevens zijn, zijn dit de meest significante cijfers qua volume: 160, 180, 190 millimeter op sommige plaatsen.
Experts koppelen deze toename in neerslag aan het meest intense El Niño-fenomeen van de afgelopen jaren. Als gevolg daarvan is de Bloeiende Woestijn van dit seizoen het meest krachtig sinds 1997.
De regenval heeft het germoplasma gewekt, dat zaden, bollen, knollen omvat, evenals eieren van ongewervelden en reptielen die latent waren.
César Pizarro benadrukt dat er heuvels en bergketens zijn waar al meer dan 30 of 40 jaar geen vegetatie of bloemen zijn geregistreerd. Dit jaar tonen dezelfde gebieden een uitzonderlijke vegetatiebedekking.
Onder de bloeiende soorten bevinden zich de oranje fluweelbloemen en leeuwenklauwen, samen met andere variëteiten die het gebruikelijke woestijnlandschap hebben getransformeerd.