- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

De regisseur uit Montreal combineert nagespeelde scènes met verité-beelden om het verborgen verleden van haar vader in Vietnam en Iran te onderzoeken en een verdeelde familie te herenigen.

De Canadese filmmaker Ashley Duong heeft de lang verzwegen herinneringen van haar vader omgezet in een indrukwekkende hybride documentaire die nagespeelde scènes combineert met observerende beelden. Het project, getiteld Ba’s Book, is rechtstreeks gebaseerd op het memoir van Anh Duong uit 2024 en wordt zondagavond vertoond op het Vancouver Film Festival.

Van memoir naar film

Anh Duong, door zijn dochter Ba genoemd, zweeg decennialang over zijn ervaringen in het door oorlog verscheurde Vietnam en het revolutionaire Iran. Pas in 2024 publiceerde hij die verhalen als een reeks brieven aan Ashley in het boek Dear Da-Le. Zij zag al snel de potentie om het materiaal naar het scherm te brengen in een vorm die verder gaat dan een traditionele documentaire.

De film volgt Ba’s pad door de burgeroorlog in Vietnam, zijn tijd als vluchteling in Iran in de jaren zeventig en zijn aankomst in Canada in 1980. Wat het memoir echter wegliet, was de diepere pijn van het achterlaten van zijn moeder en broers en zussen in hun geboortedorp. Die familieleden worden centrale figuren in de film.

Familieleden als mede-makers

Ashley Duong nam haar vader en zijn broers en zussen mee terug naar Vietnam om lang verzwegen vragen onder ogen te zien. Familieleden hielpen bij het ontwerpen van decors, het casten van acteurs en het coachen van de spelers die hun jongere zelf speelden. “Er werd veel liefde getoond en dat betekende veel voor mij”, zei ze.

Niet iedereen gaat nagespeelde scènes maken met decors en acteurs en alles. Maar het is gewoon onze familie die probeert uit te vinden hoe we eindelijk kunnen praten over dingen waar we nooit over hebben gesproken.

Innovatieve aanpak legt verborgen emoties vast

De productie gebruikte drie camera’s tegelijk. Eén legde rauwe documentairemomenten vast, terwijl een andere een los narratief script volgde met omgekeerde hoeken en dynamische beweging. Een belangrijk accent lag op tante Hanh, die lang gekoesterde wrok onthult over de patriarchale verwachtingen die haar dwongen de opleiding van haar broer te bekostigen ten koste van haar eigen schoolgang.

Acteur Duy Nguyen, die de jonge Ba speelt, bracht persoonlijke inzichten mee als Vietnamese Canadees die het schuldgevoel begrijpt van het familielid dat in het buitenland woont. Het resultaat is een film die zowel geënsceneerd als intiem aanvoelt en de familie in staat stelt het trauma samen te verwerken in plaats van alleen via brieven.

Een breder verhaal over diaspora en heling

Ashley Duong ziet het project als meer dan de afrekening van één familie. Ze merkt op dat veel mensen in de diaspora vergelijkbare verhalen meedragen van verdeeldheid door oorlog en politiek. Vijftig jaar later ligt de nadruk niet meer op conflict, maar op vooruitkomen. De film biedt een model voor hoe families via creatieve samenwerking stilte kunnen omzetten in gedeeld begrip.