- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - PS3 nieuws
    - Xbox One nieuws
    - Xbox 360 nieuws
- Hardware nieuws

De WTA-nummer één reflecteert in The Guardian over haar imago, temperament en vriendschap met Paula Badosa.

De Wit-Russische tennisster Aryna Sabalenka, huidig WTA-nummer één met vier grandslamtitels op haar naam, arriveert met hernieuwde motivatie op Wimbledon. Na drie verloren halve finales en een recente tegenvaller in Roland Garros heeft de speelster besloten dat moment om te buigen tot een persoonlijk keerpunt.

Een tegenvaller die tot reflectie aanzette

De nederlaag tegen Diana Shnaider in de kwartfinales van het toernooi in Parijs, nog maar enkele weken geleden, bracht Sabalenka ertoe cruciale aspecten van haar loopbaan in twijfel te trekken. Nu wil ze haar competitiviteit en de sensaties terugvinden die haar naar de top van het vrouwentennis brachten.

In een gesprek met The Guardian legt de speelster uit hoe haar uiterlijk vaak vooroordelen oproept bij wie haar voor het eerst ziet.

Het imago dat ze op de baan uitstraalt

De speelster erkent dat haar uitdrukkingsloze gezicht als agressief kan worden opgevat. "Als je me voor het eerst ziet, denk je misschien dat ik een heks ben vanwege mijn gezicht", zei ze tegen de Britse krant. Die eerste indruk speelde ook mee bij haar eerste ontmoeting met haar beste vriendin op de tour.

Toen we elkaar leerden kennen, dacht ik: ‘O, ik dacht dat jij een heks was!’. En zij antwoordde: ‘Ik dacht ook dat jij een heks was’. Ik zei: ‘Nou, ik denk dat het niet waar is, dus kunnen we vriendinnen worden’. Zij zei: ‘Ja, eigenlijk lijken we best op elkaar. Ik denk dat het alleen de houding is die we op de baan tonen’.

Gedrag op de baan en privéleven

Sabalenka legt uit dat haar emotionele explosiviteit tijdens wedstrijden deel uitmaakt van hoe zij met druk omgaat. Soms schreeuwt ze naar haar team of gooit ze haar racket weg, maar dat doet ze na overleg met hen als manier om stoom af te blazen. Buiten de competitie is ze volgens eigen zeggen een ander mens die conflicten vermijdt en liever vreugde uitstraalt.

De Wit-Russische beschrijft zichzelf als een goede leerling in haar jeugd en blijft ervan overtuigd dat ze succes kan boeken op het Londense gras: "Ik kan Wimbledon winnen".