Regisseur Anton Corbijn richt zijn lens op auteur Patricia Highsmith in de aankomende film A Talent for Murder. Het verhaal plaatst de schepper van Tom Ripley in haar latere jaren in een Zwitserse retraite, waar een vasthoudende jonge man arriveert met een aanbod dat ze niet gemakkelijk kan weigeren.
Highsmith, gespeeld door Helen Mirren, verwierf roem met haar psychopathische antiheld, maar kreeg scherpe kritiek vanwege antisemitische opmerkingen en een overwegend misantropische kijk. Corbijn merkt op dat verhalen suggereren dat de echte vrouw nog uitdagender was dan de versie die op het scherm te zien is. Hij wilde voorkomen dat ze volledig onsympathiek werd, terwijl hij erkende hoe moeilijk het is om iemand te portretteren die alleen via tweedehands verhalen bekend is.
Volgens alle verhalen was ze veel erger dan wat we in de film laten zien. Je wilt niet dat ze helemaal onsympathiek is. Het is moeilijk als je de persoon niet echt kent en alles baseert op geruchten, maar ze was een zeer moeilijke vrouw. Ook voor zichzelf.
Mirren, nu in de tachtig, omarmt de rol van een vrouw die bot en onaardig kan zijn. Corbijn prijst haar spel en ziet waarde in het tonen van dergelijk ongefilterd gedrag op latere leeftijd.
Ze is een geweldige rotzak! Ik vind dat gezond. Het is nooit te laat om een bitch te zijn. Ik heb het natuurlijk over onze Highsmith. Gelukkig vermoordde ze alleen fictieve personages.
Het project begon als een bewerking van het toneelstuk Switzerland van Joanna Murray-Smith. Corbijn veranderde de titel omdat de oorspronkelijke titel beelden van alpine landschappen opriep in plaats van psychologische spanning. In het verhaal speelt Alden Ehrenreich Edward, een jonge uitgever die Highsmith onder druk zet om nog één Ripley-roman te schrijven. Hun interacties onthullen het slechtste in beide personages.
Corbijn beschrijft de dynamiek als een onderzoek naar hoe ver mensen gaan wanneer nieuwsgierigheid de overhand krijgt op zelfbeheersing. Hij verbindt dit thema met de blijvende aantrekkingskracht van Ripley, wiens charme dodelijke bedoelingen maskeert in meerdere adaptaties, waaronder The Talented Mr. Ripley en de recente Netflix-serie.
Wanneer het kwaad duidelijk is, is het niet interessant omdat je weet wat eraan komt. Dat is zijn kracht, en ik denk dat dat ook de kracht van de film is. Je weet niet of je ze moet mogen of niet.
De regisseur benadrukt dat de weergave van Highsmith in de film volledig fictief blijft. Hij heeft eerder echte figuren geportretteerd, met name Ian Curtis in Control. Bij onderwerpen die hij nooit heeft ontmoet, zoals James Dean in Life, vult hij historische hiaten op, terwijl hij wijst op de extra complexiteit die komt kijken bij het spelen van gedocumenteerde levens.
Mirrens eerdere rollen als koningin Elizabeth II en Golda Meir tonen haar vaardigheid met historische figuren. Corbijn merkt op dat het publiek soms de versie van de acteur levendiger herinnert dan de werkelijke persoon.
Naast de film uit Corbijn zijn bezorgdheid over de snelle technologische veranderingen. Hij vreest dat AI menselijke creativiteit in zowel film als muziek zou kunnen vervangen, en noemt avatarconcerten als voorbeeld waarbij comfort boven inhoud gaat. Hij benadrukt dat er geen AI-tools zijn gebruikt in A Talent for Murder.
Ik word erg somber als ik denk aan AI die zoveel in de cinema vervangt, maar het geldt ook voor muziek. Neem de ABBA-concerten met hun ‘avatars’. Is alles echt vervangbaar? Het is gevaarlijk omdat we allemaal comfort boven inhoud verkiezen, en dat zal onze ondergang worden. Overbodig om te zeggen: er zit geen AI in mijn film.
Hij ziet de herhaalde terugkeer van Ripley in de populaire cultuur als een weerspiegeling van donkere tijden waarin het publiek toleranter wordt tegenover morele ambiguïteit. Corbijn geeft toe dat hij vrij pessimistisch is over de wereld in het algemeen.