Anthony Norman arriveerde in Zuid-Californië met de verwachting niets meer dan een tijdelijke klus te doen bij een familiebedrijf in hot sauce dat zijn jaarlijkse retraite organiseerde. De vader uit Nashville zocht flexibel werk dat paste bij het opvoeden van zijn zoon. In plaats daarvan werd hij het middelpunt van Prime Video’s nieuwste hidden-camera-experiment in Jury Duty Presents: Company Retreat.
Norman dacht dat de opdracht bij Rockin’ Grandma’s eenvoudig zou zijn. Hij was van plan om overal waar de organisatoren een extra hand nodig hadden bij te springen tijdens het weeklange evenement. De baan paste bij zijn rooster en bood een welkome afwisseling van zijn gebruikelijke routine.
Producenten hadden hem gecast als de enige onwetende deelnemer in het tweede seizoen van de hitserie. Terwijl het eerste seizoen Ronald Gladden in een nep-jurykamer plaatste omringd door acteurs, vereiste de nieuwe aflevering dat performers poseerden als collega’s van langere adem bij het hot sauce-bedrijf. Norman had geen idee dat de retraite in scène was gezet of dat tientallen crewleden buiten beeld opereerden.
Showco-creator Lee Eisenberg legde de toegevoegde complexiteit uit. Het team wilde het eerste seizoen overtreffen door gedetailleerde geschiedenissen te bouwen voor elke nep-medewerker. Elke vraag die Norman zou stellen over anciënniteit of promoties moest consistent worden beantwoord door de cast.
Executive producer Todd Schulman beschreef het uitgebreide selectieproces dat producenten naar Norman leidde. Meerdere interviews onthulden een persoon die oprecht en benaderbaar overkwam. Het team hoopte dat hij dezelfde alledaagse fatsoenlijkheid zou uitstralen die Gladden tot een uitblinker maakte in seizoen één.
Vroeg in de retraite nam de vermeende hoofd personeelszaken ontslag na een ongemakkelijk incident. Norman kreeg meteen de leiding over de sociale activiteiten en werd gedoopt tot Captain Fun. Hij nam de rol met gemak aan en zei later dat de positie leuk zou zijn geweest als fulltime baan.
Norman zag slechts een klein crew van ongeveer vijf mensen in documentairestijl. In werkelijkheid werkten er ongeveer 85 productieleden achter de schermen om de illusie intact te houden. Regisseur Jake Szymanski merkte op dat Norman dacht dat hij meewerkte aan een bescheiden project dat waarschijnlijk geen groot publiek zou bereiken.
De aantrekkingskracht van de show ligt in het zien hoe een gewoon persoon met warmte reageert in plaats van argwaan wanneer hij tussen vreemden wordt geplaatst. Executive producer Nicholas Hatton noemde het een ode aan gewoon fatsoen in een tijd waarin sociale media polarisatie belonen.
Sociale media zijn gebouwd op verdeeldheid, op polarisatie, dat is hoe ze hun geld verdienen. En uiteindelijk, als je in het dagelijks leven met mensen omgaat in gemeenschappen door heel Amerika, zijn de meeste mensen fatsoenlijk tegen elkaar.
Eisenberg onderschreef het sentiment en prees zowel Norman als Gladden om hun gastvrije aard. Hij zei dat de positieve weergave van alledaagse vriendelijkheid een welkome tegenhanger biedt in deze tijden.
Norman sprak over de ervaring tijdens een panel bij Deadline Studio at Prime Experience samen met het creatieve team van de serie. Het gesprek bood meer inzicht in hoe de uitgebreide productie zijn geheimhouding bewaarde terwijl authentieke reacties werden vastgelegd.