De eerste klank van Anthony Ippolito’s stem in de trailer voor “I Play Rocky” doet luisteraars versteld staan. De vertrouwde cadans van Sylvester Stallone komt duidelijk door, maar de vertolking geeft meer dan imitatie: de rauwe drive van een onbekend talent dat vecht voor zijn kans.
Ippolito kent die drive uit eigen ervaring. Toen hij hoorde dat Peter Farrelly een film regisseerde over de onbekende Stallone die weigerde zijn “Rocky”-scenario te verkopen, waren grotere namen al in de race. Sommige adviseurs raadden hem aan om opzij te gaan. Hij weigerde.
In plaats daarvan hing Ippolito een zware zak aan een houten balk in de jarenzeventig-kelder van zijn oma. Met vintage handschoenen filmde hij een auditietape zonder script of officiële uitnodiging. “Ik dacht: ik moet iets proberen,” herinnerde hij zich. De tape hielp hem de rol te bemachtigen in de Amazon MGM Studios-film geschreven door Peter Gamble.
De film eindigde als eerste runner-up voor de People’s Choice Award op het Toronto International Film Festival.
Ippolito’s pad begon ongewoon vroeg. Buren zagen zijn honkbaltalent al op driejarige leeftijd, wat leidde tot lokale nieuwsitems en optredens in “Ripley’s Believe It or Not!”. Een commercialagent spoorde zijn moeder aan een studiefonds te starten. Vroege credits omvatten de Adam Sandler-film “Pixels”, de Netflix-serie “Grand Army” en het spelen van Al Pacino in de Paramount+-miniserie “The Offer”.
De voorbereiding grensde aan fixatie. Ippolito zocht elk beschikbaar fragment op, inclusief de obscure vroege film “Rebel”, die hij via een Japanse site bestelde en twee maanden op wachtte. Hij bestudeerde het handgeschreven eerste concept van “Rocky” in het rode Mead-schrift. In bijna twee jaar tijd kwam er ongeveer dertig pond bij, trainde hij in Gleason’s Gym in Brooklyn en proefde hij een keer rauwe eieren.
Hij reageerde heel positief. Hij zei dat hij de film echt mooi vond en dat hij heel benieuwd is hoe het publiek erop reageert.
Een direct gesprek met Stallone leverde details op die geen archief kon bieden: de gespannen onderhandelingen, de persoonlijke prijs van vasthouden en de druk achter de schermen in die cruciale periode. De film kreeg Stallone’s goedkeuring.
Ippolito ziet de timing als veelzeggend. Nu AI-gegenereerde acteurs in de belangstelling staan, vindt hij dat acteurs “humanisten moeten zijn”. Het beeld van een jonge schrijver die zijn toekomst met de hand op papier zet met een Bic-pen voelt opnieuw urgent. Hij geeft de voorkeur aan intiem, personagegedreven werk in de geest van John Cassavetes en pleit voor meer films met een klein tot middelgroot budget die het publiek bereiken.
Het verhaal van I Play Rocky staat op zichzelf als een oorsprongsverhaal over een worstelende creatieveling die vecht om controle over zijn eigen werk te houden. Ippolito hoopt dat het ook nieuwe kijkers naar de originele “Rocky” en de bredere franchise trekt.