Anna Pigeon van USA Network biedt schilderachtige ontsnapping zonder diepgang

Tracy Spiridakos speelt een zwervende parkwachter in deze vergeetbare bewerking van Nevada Barrs mysteries

De nieuwe serie Anna Pigeon van USA Network is een lichtvoetige misdaadserie over een parkwachter die mysteries oplost. Met Tracy Spiridakos in de hoofdrol bewerkt de show de populaire boekenreeks van Nevada Barr, maar slaagt er niet in een blijvende indruk achter te laten.

Verhaal draait om onderzoekende zwervende parkwachter

Spiridakos speelt Anna Pigeon, een voormalige Broadway-stage manager die na de moord op haar man bij de politie gaat als parkwachter. Ze zwerft tussen nationale parken zonder bindingen te vormen en belandt voor haar laatste opdracht in Glacier National Park in Montana. Het seizoen van zes afleveringen volgt haar terwijl ze een moord onderzoekt die haar dwingt contact te maken met collega’s en haar persoonlijke trauma onder ogen te zien.

De bijrollen omvatten pupil Zoey, gespeeld door Paulina Alexis, militaire veteraan Manny en anderen die Anna aansporen om te blijven. Een FBI-agent en Anna’s zus, die psychiater is, geven via de telefoon advies, terwijl een lokale miljardair optreedt als antagonist met plannen voor het park.

Zwak script en voorspelbare plots beperken betrokkenheid

De serie leunt op expositiedialogen om de achtergrond te schetsen en kampt met dunne plotlijnen in de afleveringen. De zaken variëren van bankovervallen tot gestrande toeristen en een misdrijf van decennia geleden, maar weinig daarvan blijft hangen. Interne monologen over verdriet en natuur voelen geforceerd, gezien het feit dat het personage introspectie juist vermijdt.

Latere afleveringen verbeteren licht met een tweedelige verhaallijn rond persoonlijk gevaar en traumaverwerking, al blijven verrassingen voorspelbaar en mist het overkoepelende verhaal diepgang voor toekomstige seizoenen.

Prachtige natuur overtreft de prestaties in visuele aantrekkingskracht

Locaties in Alberta fungeren als stand-in voor de Montana-parken en bieden indrukwekkende achtergronden van bergen, rivieren en valleien. Regisseurs benadrukken aantrekkelijke beelden, inclusief de hoofdactrice en de bijspelers, wat resulteert in rustgevende beelden die geschikt zijn voor achtergrondkijken. Actiescènes blijven laagdrempelig.

Spiridakos brengt assertiviteit en af en toe lichtheid in de rol, ondanks houterige dialogen. Andere castleden, waaronder Kim Coates als de schurk, leveren wisselende resultaten door onderontwikkelde rollen. Het geheel richt zich op wegwerpvermaak in plaats van blijvende impact.