Ann Hornaday, de gerespecteerde filmcriticus die meer dan twee decennia bij The Washington Post werkte, overleed zondag in haar huis in Noord-Baltimore. Ze was 66 en had strijd geleverd tegen glioblastoma, een vorm van hersenkanker.
Hornaday kreeg in 2008 een nominatie als finalist voor de Pulitzerprijs voor kritiek. Collega’s en lezers waardeerden haar heldere benadering die academisch jargon vermeed, maar toch scherpe inzichten bood in zowel nieuwe films als klassiekers.
Ze trad in 2002 in dienst bij The Washington Post en nam het over van Rita Kempley. In de loop der jaren schreef ze honderden recensies en werd ze een bekend stem op de lokale radio via optredens in WYPR’s Midday at the Movies. Hornaday accepteerde een vertrekregeling en verliet de krant in 2025.
Hornaday werd geboren op 9 maart 1960 in Iowa City, Iowa, en groeide op in Des Moines. Ze behaalde in 1982 een graad in government aan Smith College en verhuisde later naar New York, waar ze bijdroeg aan Premiere en Us en assistent was van Gloria Steinem bij Ms. Magazine.
Een journalistieke fellowship in Athens, Georgia, bracht haar in contact met haar toekomstige echtgenoot Dennis Greenia. Later werkte ze bij de Austin American-Statesman en The Baltimore Sun voordat ze bij de Post terechtkwam.
In 2017 publiceerde Hornaday Talking Pictures: How to Watch Movies, een praktisch handboek om het filmapreciatie van het publiek te verdiepen. Ze had ook een manuscript voltooid over de totstandkoming van Alan J. Pakula’s thriller All the President’s Men uit 1976; dat project verschijnt postuum in 2028.
Hornaday wordt overleefd door haar echtgenoot Dennis Greenia, dochters Victoria en Leila, en broer William. Het nieuws van haar overlijden werd als eerste gemeld door de Baltimore Banner.