- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - PS3 nieuws
    - Xbox One nieuws
    - Xbox 360 nieuws
- Hardware nieuws

Regiedebuut van Leah Nelson bewerkt grafische memoires van Sarah Leavitt met sterke stemmen van Julia Louis-Dreyfus en Abbi Jacobson

Een geïllustreerde memoires over de ervaring van één familie met Alzheimer is uitgegroeid tot een geanimeerde film voor volwassen kijkers. Tangles volgt een jonge vrouw die haar nieuwe leven in San Francisco opzijzet om haar moeder te helpen verzorgen nadat een diagnose alles verandert.

Dochter zet eigen leven stil voor ziekte van moeder

Sarah Leavitt’s verhaal begint veelbelovend. Ze krijgt een baan als illustrator bij een levendige queer krant en begint een nieuwe romance. Een bezoek aan Maine onthult al snel dat haar moeder, Midge, zich anders gedraagt dan gewoonlijk. Stemmingswisselingen, verwarring en vergeetachtigheid duiken plotseling op. Wat het gezin eerst aanziet voor de overgang blijkt veel ernstiger.

De film volgt de jaren na de diagnose. De toestand van Midge verslechtert gestaag en Sarah raakt verdeeld tussen haar verantwoordelijkheden thuis en het zelfstandige volwassen leven dat ze aan de westkust had opgebouwd. Dat conflict voelt herkenbaar voor veel kijkers die persoonlijke doelen en familieplichten moeten combineren.

Stemmenensemble geeft warmte en herkenning

Julia Louis-Dreyfus spreekt Midge in met een mix van energie en genegenheid die de geleidelijke achteruitgang extra aangrijpend maakt. Abbi Jacobson geeft Sarah een stem vol energie en stille empathie. Bryan Cranston vertolkt de vader met dezelfde ingetogen aanwezigheid als in eerdere rollen. De bijrollen worden ingesproken door Seth Rogen, Sarah Silverman, Bowen Yang, Pamela Adlon, Beanie Feldstein, Wanda Sykes en Samira Wiley, wat het verhaal een rijk ensemblegevoel geeft.

Animatiestijl blijft dicht bij persoonlijke toon van de memoires

Regisseur Leah Nelson maakt haar speelfilmdebuut met een visuele aanpak die handgemaakt aanvoelt in plaats van industrieel. De zwart-witbeelden wisselen tussen gezellige huiselijke taferelen en stillere momenten van eenzaamheid. Hoewel de stijl verschilt van de originele tekeningen in schaal en schaduw, blijft de intieme sfeer van Leavitt’s werk behouden.

Film kiest voor lichte toon boven diepe emotie

Nelson houdt de toon opgewekt, ook als het verhaal zwaarder wordt. De humor blijft mild en wordt nooit scherp. Soms voelen de emotionele lagen meer gesuggereerd dan volledig uitgewerkt, waardoor sommige kijkers een sterkere emotionele diepgang missen. Vergelijkingen met Alison Bechdel’s Fun Home dringen zich op, omdat beide werken grafische memoires over familie en identiteit zijn, maar Tangles blijft meer aan de oppervlakte.

Toch biedt de film echte troost aan wie soortgelijke zorgtaken heeft meegemaakt. De gestage vriendelijkheid en de nuchtere blik op alledaags verlies geven het een stille zeggingskracht die veel publiek zal waarderen.