Ángel Arroyo overleden op 70-jarige leeftijd, de pionier die Spanje terugbracht op het podium van de Tour de France

De wielrenner uit Ávila, tweede in de Grande Boucle van 1983, baande het pad voor Delgado en Indurain en overwon een leven gekenmerkt door talent en tegenslag.

Ángel Arroyo, een van de meest vooraanstaande namen in het Spaanse wielrennen van de jaren tachtig, is op 70-jarige leeftijd overleden. De renner geboren in El Barraco (Ávila) was degene die Spanje opnieuw op het podium van de Tour de France plaatste en het begin markeerde van een nieuw tijdperk dat later Pedro Delgado en Miguel Indurain zouden benutten.

Een debutant die de Puy de Dôme veroverde

Zijn meest briljante moment kwam in de Tour van 1983. Het team Reynolds debuteerde in de Franse wedstrijd en Arroyo, eveneens nieuw in de Grande Boucle, eindigde als tweede in het algemeen klassement, alleen voorafgegaan door Laurent Fignon. Dat resultaat betekende de hereniging van Spanje met de belangrijkste wedstrijd ter wereld na jaren van afwezigheid op het hoogste niveau.

Het beeld dat zijn nalatenschap het best definieert, ontstond op 16 juli 1983 tijdens de tijdrit naar de Puy de Dôme. Arroyo won de 15,6 kilometer lange klim voor Pedro Delgado. Twee Spaanse debutanten van hetzelfde team bezetten de eerste posities op een van de mythische toppen van de Tour.

Het was verschrikkelijk zwaar, maar op dat moment besef je niet welke impact het kan hebben

— Ángel Arroyo, Interview gegeven aan MARCA in 2023

De schaduw van de sanctie in de Vuelta van 1982

Een jaar eerder, in de Vuelta a España van 1982, reed Arroyo als leider over de finish, maar een latere sanctie wegens een positieve test beroofde hem van de zege. Het voorval liet diepe sporen na bij een renner wiens carrière talent, karakter en ook pech combineerde.

Een professionele carrière van 1979 tot 1989

Tussen 1979 en 1989 boekte hij etappezeges in zowel de Tour als de Vuelta, naast overwinningen in wedstrijden als de Vuelta a Asturias, de Vuelta a Castilla, de Subida a Arrate en de Clásica de los Puertos. Zijn belang gaat echter verder dan het palmares: hij vormde de schakel tussen een periode van droogte en de generatie die de Tour zou omtoveren tot vertrouwd terrein voor het Spaanse wielrennen.

Het leven na de fiets

Na zijn afscheid op 32-jarige leeftijd stond Arroyo voor een realiteit die sterk verschilde van die van veel huidige sporters. Zonder spaargeld of sociale zekerheid startte hij drie autowasstraten in Ávila, Collado Villalba en Segovia. “Ik heb nooit geweten wat dat woord betekent; ik weet alleen wat leningen zijn”, bekende hij in het interview van 2023 terwijl hij zijn zaak in Segovia runde.

Hij zag zijn werk nooit als een vernedering. “Sommigen zien het misschien als een vernedering, maar voor mij is dat niet zo. Ik vind het leuk en geniet van wat ik doe. Ik heb het leven van elke werknemer”, benadrukte hij. Tot bijna zijn 67ste kon hij om financiële redenen niet stoppen met werken en bleef hij twee à drie keer per week fietsen.

Arroyo staat niet officieel als winnaar van een grote ronde geregistreerd, maar hij bereikte iets wat slechts weinigen is voorbehouden: een heel land weer naar de Tour laten kijken. Vóór Perico en vóór Indurain veroverde een man uit El Barraco de Puy de Dôme en wees hij het Spaanse wielrennen de weg terug.

Tags bij dit artikel