Andy Weir plande 'Murder on the Moon' als eerste Artemis-vervolg

Auteur onthult geschrapte maanserie en geheime banden met The Martian in recent interview

De verfilming van Andy Weir's roman Project Hail Mary door Phil Lord en Chris Miller is een opvallende release geworden, met scherpe humor en een optimistische kijk op de mensheid. De film met Ryan Gosling in de hoofdrol blijft trouw aan het originele verhaal, en Weir heeft het project geprezen terwijl hij een paar sterke sequenties uitlichtte. Weir bouwde zijn reputatie op met The Martian, dat begon als blogposts voordat het een wereldwijd fenomeen werd en in 2015 werd verfilmd door Ridley Scott met Matt Damon in de hoofdrol. Hij paste een vergelijkbare aanpak toe in zijn vervolg Artemis uit 2017, waarbij de actie zich afspeelt in een drukke maannederzetting waar de jonge bagagedrager en occasionele smokkelaar Jazz Bashara in grote problemen terechtkomt.

Weir zag Artemis als startpunt voor meerdere maanromans

In gesprek met Maude Garrett op Maude's Book Club beschreef Weir zijn oorspronkelijke visie op de maanstad als basis voor een doorlopende serie. Elk deel zou draaien om een nieuwe protagonist uit die setting, zodat de wereld kon uitbreiden zonder dezelfde hoofdpersoon te herhalen.

Toen ik 'Artemis' schreef, wilde ik dat het het begin van iets zou zijn. Ik wilde een hele serie boeken schrijven die zich afspeelden in [de stad] Artemis. Elk boek zou een ander hoofdpersonage hebben. Het volgende zou gaan over Rudy [DuBois], die de hoofdpersoon zou zijn die een moordmysterie oplost. En het was de beste titel die ik ooit had bedacht... het heette 'Murder on the Moon.' [Het] geeft je het gevoel van een Agatha Christie-roman.

— Andy Weir, Interview met Maude Garrett op Maude's Book Club

Oorspronkelijke titel 'Murder on the Moon' nooit verschenen

Weir merkte op dat de titel Murder on the Moon nog niet eerder in druk was verschenen. Het project bleef uiteindelijk op de plank liggen. Hoewel hij geen directe reden gaf, speelde de bescheiden kritische en commerciële ontvangst van Artemis zelf waarschijnlijk een rol bij het stopzetten van verdere ontwikkeling.

Subtiele aanwijzingen plaatsen Artemis en The Martian in dezelfde tijdlijn

Tijdens hetzelfde gesprek vroeg een lezer of Artemis en The Martian zich in dezelfde fictieve tijdlijn afspelen. Weir bevestigde dat hij opzettelijke hints had geplaatst om dat te suggereren, maar hij gaat niet officieel over tot een verklaring omdat dat contractuele complicaties zou opleveren. De belangrijkste verwijzing staat in een bijpersonage dat bekendstaat als de Groundskeeper, die Aldrin Park onderhoudt, het grootste openbare groene gebied op de maan.

Details over de Groundskeeper komen sterk overeen met een oudere versie van Mark Watney, de botanicus en ingenieur uit The Martian. Het personage wordt beschreven als minstens tachtig jaar oud, die naar de maan verhuisde nadat hij zijn vrouw op aarde had verloren. De lagere zwaartekracht op de maan verlicht zijn artritis, en hij heeft een diepe passie voor planten. Weir voegde eraan toe dat de Groundskeeper vaak reist voor zijn werk, een knipoog naar Watney's carrière bij NASA. Omdat de connectie subtiel blijft en de Groundskeeper ver van de hoofdplot blijft, wordt de link pas duidelijk na Weir's bevestiging.

Ondanks de ingewikkelde plot en erkende tekortkomingen blijft Artemis een de moeite waard om te lezen en breidt het Weir's kenmerkende mix van wetenschap, vindingrijkheid en menselijke veerkracht uit.